Tag Archives: γενέθλια

Γενέθλια

1 Αυγ.

Σε λίγο θα είναι 2 Αυγούστου. Σε λίγο έχω γενέθλια. Πώς νιώθουν άραγε οι άνθρωποι στα γενέθλιά τους; Εγώ δε νιώθω καλά. Νιώθω μια γλυκιά ανυπομονησία όσον αφορά τα δώρα, σαν τα παιδάκια που περιμένουν όλο χαρά και ταυτοχρόνως μια επική κατάθλιψη.

Δεν ξέρω αν έχει να κάνει μόνο με τα γενέθλια. Αλλά πρωτίστως με αυτά έχει να κάνει. Γενέθλια σημαίνουν είμαστε ακόμα ζωντανοί και μεγαλώνουμε, μεγαλώνουμε, μεγαλώνουμε. Μεγαλώνω κι εγώ και κάπως σκέφτομαι τα κλασικά, ότι γερνάω κι ότι θα πεθάνω. Όχι απαραίτητα γερασμένη όμως. Ο θάνατος είναι κάτι που γενικά με απασχολεί ιδιαιτέρως, αλλά αυτές τις τελευταίες μέρες έχει για τα καλά κάτσει πάνω από το κεφάλι μου. Αυτό και το ότι μεγαλώνω. Κι αυτό, όσο και να χαίρομαι, όσο κι αν έχω φίλους να το μοιραστώ, δεν μπορώ να το χωνέψω. Είναι μια γροθιά στο στομάχι, butterflies in my stomach που λένε και οι Άγγλοι. Και λείπει κι ο έρωτας, που όπως και να το κάνεις σε ξελαφρώνει κάπως. Δε βαριέσαι, κάποιες φορές you got to make it on your own! Λες και δε θα λείπει κι αυτός μεγαλώνοντας… ;

Advertisements

birthdaying

2 Αυγ.

Σήμερα έχω γενέθλια. Μπήκα να διαβάσω τι μαυρίλες έγραφα πέρυσι τέτοια μέρα. Όντως μαυρίλες. Φέτος δε νιώθω τόσο άσχημα. Δε στεναχωριέμαι που έχω γενέθλια. Δε στεναχωριέμαι που μεγαλώνω. Αντίθετα, πετάω από χαρά. Χα-χα-χα.

Αστειεύομαι. Το να μεγαλώνεις είναι αρκετά άσχημο, αλλά έχει και μερικά θετικά το πράγμα. Για παράδειγμα, όσο μεγαλώνω καταφέρνω να φτάσω πιο κοντά στο επάγγελμα που θέλω και ονειρεύομαι. Ναι, αυτό είναι χαρμόσυνο. Θέλω να κοιτάω τα θετικά ρε παιδάκι μου γιατί και τόσο καιρό που δεν τα κοιτούσα τι κατάλαβα;

Ναι, θα είμαι ευτυχισμένος άνθρωπος στο εξής. Το επιλέγω. Πωπω, ακούγομαι πολύ new age χαζογκόμενα. Δε με νοιάζει. Το κακό είναι ότι οι μαύρες σκιές της αύρας μου κάποια στιγμή θα κάνουν ντου και πάλι. Αλλά από την άλλη, δε γίνεται να είσαι συνέχεια χαρούμενος. Καταντάς γραφικός. Και ενοχλητικός. Και εκτός τόπου. Άσε που ο πόνος είναι παραγωγικός. Αυτό πάλι που το πας; Εεεμ, έτσι είναι.

Οκ, δεν πετάω από χαρά. Το παραδέχομαι. Έγινα 23, oh my god. Περνάνε τα γαμωχρόνια, περνάνε.
Ουφ. Θα χαμογελάσω πούστη χρόνε.

Θέλω δώρα, δώρα, δώρα!

Birthday_Cake_by_Shiritsu

Ευτυχισμένα μου γενέθλια.

2 Αυγ.

Άλλος ένας χρόνος πέρασε επιτυχώς (ή και όχι) κι είμαι ακόμα εδώ. Και πάλι έχω γενέθλια και πάλι έρχεται η 2η μέρα του Αυγούστου να μου θυμίσει το θαύμα της γέννησής μου. Τι καλά! Μεγάλωσα! Αυτή η μέρα δεν έχω αποφασίσει αν μ΄αρέσει ή όχι. Νομίζω ότι τη μισώ.

Προτιμώ όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου που δε χρειάζεται να γιορτάζω το θαύμα της ύπαρξής μου και την ωριμότητα των καρπών του δέντρου μου. Ή που απλώς μπορώ να χαίρομαι χωρίς λόγο.

Στα γενέθλιά μου ως επί το πλείστον δεν χαίρομαι. Αγχώνομαι. Για να είμαι χαρούμενη, για να είναι όλα κάπως κλπ. ΠΡΕΠΕΙ να είναι όλα κάπως. Αυτό το μαθαίνεις από μπέμπα. Πρέπει να γιορτάσεις, να χαρείς και τα ρέστα. Πρέπει. Γιατί αυτή τη μέρα, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου θα τη θυμάσαι σίγουρα. Ναι, και άλλες μέρες ίσως τις θυμάσαι, αλλά αυτή δεν υπάρχει περίπτωση να την ξεχάσεις. Πάντα αναρωτιέσαι «τι έκανα πέρυσι στα γενέθλιά μου»; Και πάντα θυμάσαι. Δεν είναι τυχαίο. Ενώ αν πεις τι έκανα πέρυσι στις 5 του Σεπτέμβρη; Πιθανόν δεν ξέρεις. Ούτε εσύ, ούτε οι φίλοι σου.

Οπότε αυτή η μέρα είναι από μόνη της λίγο πιεστική. Θα την περάσεις συνήθως με κάποιον, ή κάποιους, θα χαλάσεις λεφτά, θα αγχωθείς για το πώς θα περάσουν οι άλλοι, θα αναστατωθείς αν κάτι δεν πάει καλά, γιατί η αρχή κάθε χρόνου δεν είναι η Πρωτοχρονιά. Η κανονική Πρωτοχρονιά είναι στα γενέθλιά σου. Έτσι μετράνε οι άνθρωποι τα χρόνια τους. Με πάρτι γενεθλίων.

Κάθε χρόνο μεγαλώνεις και το πιο άδικο της υπόθεσης είναι ότι πρέπει να το γιορτάζεις κι από πάνω. Κι οι άνθρωποι συνεχίζουν να σου εύχονται χρόνια πολλά. Απλά όσο περνάει ο καιρός αρχίζεις να ανησυχείς γι΄αυτό. Αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι μεγαλώνεις εσύ και τα χρόνια μικραίνουν. Ειρωνεία, το ξέρω. Τουλάχιστον παίρνεις δώρα. Κάτι είναι κι αυτό.

Πάντα μελαγχολώ λίγο αυτή τη μέρα. Μικρότερη χαιρόμουν. Δεν χρειαζόταν να είναι όλα τέλεια. Αρκούσε να έχω γενέθλια για να είναι όλα τέλεια. Δεν χρειαζόμουν τις προϋποθέσεις. Τις έφτιαχνα. Τώρα τις χρειάζομαι για να μου φτιάξουν τη μέρα. Ή ίσως απλώς χρειάζομαι να μικρύνω λίγο. Πράγμα αδύνατο και καθόλου καθησυχαστικό κατ΄επέκταση.