Αρχείο | Uncategorized RSS feed for this section

Democracy

28 Μαρ.

Advertisements

High-level paranoid thinking

27 Μαρ.

Image

 

Image

Me too… hahahaha

15 Μαρ.

Image

 

Image

 

Image

 

Image

 

Image

 

Image

2011 in review

1 Ιαν.

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A San Francisco cable car holds 60 people. This blog was viewed about 2,300 times in 2011. If it were a cable car, it would take about 38 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

Birthday Depression

2 Αυγ.

Γενέθλια

1 Αυγ.

Σε λίγο θα είναι 2 Αυγούστου. Σε λίγο έχω γενέθλια. Πώς νιώθουν άραγε οι άνθρωποι στα γενέθλιά τους; Εγώ δε νιώθω καλά. Νιώθω μια γλυκιά ανυπομονησία όσον αφορά τα δώρα, σαν τα παιδάκια που περιμένουν όλο χαρά και ταυτοχρόνως μια επική κατάθλιψη.

Δεν ξέρω αν έχει να κάνει μόνο με τα γενέθλια. Αλλά πρωτίστως με αυτά έχει να κάνει. Γενέθλια σημαίνουν είμαστε ακόμα ζωντανοί και μεγαλώνουμε, μεγαλώνουμε, μεγαλώνουμε. Μεγαλώνω κι εγώ και κάπως σκέφτομαι τα κλασικά, ότι γερνάω κι ότι θα πεθάνω. Όχι απαραίτητα γερασμένη όμως. Ο θάνατος είναι κάτι που γενικά με απασχολεί ιδιαιτέρως, αλλά αυτές τις τελευταίες μέρες έχει για τα καλά κάτσει πάνω από το κεφάλι μου. Αυτό και το ότι μεγαλώνω. Κι αυτό, όσο και να χαίρομαι, όσο κι αν έχω φίλους να το μοιραστώ, δεν μπορώ να το χωνέψω. Είναι μια γροθιά στο στομάχι, butterflies in my stomach που λένε και οι Άγγλοι. Και λείπει κι ο έρωτας, που όπως και να το κάνεις σε ξελαφρώνει κάπως. Δε βαριέσαι, κάποιες φορές you got to make it on your own! Λες και δε θα λείπει κι αυτός μεγαλώνοντας… ;

Where did my writing go?

14 Ιαν.

Πάει το blog μου, αργοπεθαίνει νομίζω. Πρώτα ήταν μας, κατ’ αρχήν, ήταν 2 people project, σταδιακά έγινε ενός και πάει να γίνει κανενός. Με λυπεί λίγο γιατί είχα κάτι καλές στιγμές εδώ πέρα, αλλά βλέπω πια ότι βαριέμαι να γράψω. Ίσως επειδή έχει μπει στη μέση το υποχρεωτικό του θέματος, που όσο να κάνεις σου προκαλεί μια ξενέρα. Παλιά, δε με διάβαζε κανείς, κι όμως, έγραφα σταθερά. Τώρα, έχω να παραδίδω γραπτά ημερολόγια κάθε 2 εβδομάδες, έχω ένα πολύτιμο αναγνωστικό κοινό 5 ανθρώπων και τίποτα, δεν βγαίνει λέξη.

Τι να σου πρωτοπώ blog εκεί που σε άφησα;

Καλή χρονιά για αρχή και δημιουργικό, υγιές 2011, με ευμάρεια και καλή καρδιά. Και καλό φαΐ. Και καλή παρέα. Και και και και…….

Have you seen Hogfather? Είναι ταινία με βάση ένα βιβλίο του αγαπημένου Terry Pratchett. Πάρε ένα απόσπασμα σχετικά επίκαιρο.

Death: Humans need fantasy to *be* human. To be the place where the falling angel meets the rising ape.
Susan: With tooth fairies? Hogfathers?
Death: Yes. As practice, you have to start out learning to believe the little lies.
Susan: So we can believe the big ones?
Death: Yes. Justice, mercy, duty. That sort of thing.
Susan: They’re not the same at all.
Death: You think so? Then take the universe and grind it down to the finest powder, and sieve it through the finest sieve, and then show me one atom of justice, one molecule of mercy. And yet, you try to act as if there is some ideal order in the world. As if there is some, some rightness in the universe, by which it may be judged.
Susan: But people have got to believe that, or what’s the point?
Death: You need to believe in things that aren’t true. How else can they become?

Nighty night blog!