U2 concert

4 Σεπτ.

Είμαι στην ευχάριστη θέση να γράψω ένα νορμάλ review για τη συναυλία και όχι τα γλυκανάλατα ουάου που διαβάζω από δω κι από κει. Λοιπόν, προσωπικά δεν είμαι φαν των Ιρλανδών (αλήθεια γιατί όλα τα site μας τα’χουν πρήξει με την εθνικότητά τους κι αντί για U2 τους προσφωνούν «οι Ιρλανδοί»; Γελοίο ολίγον τι και ότι, πρέπει να το παραδεχτείς). Δεν είμαι φαν που λες γιατί ναι μεν έχουν μερικά ωραία τραγουδάκια αλλά εδώ που τα λέμε 50 χρόνια συγκρότημα και τι σου έχει μείνει; Ένα Sunday bloody Sunday, ένα One, ένα Where the streets have no name και άλλα 5-6. Θα περίμενες σε τόσα χρόνια να μην λέμε κάθε 3 και λίγο τα ίδια, αν και οκ, το παραδέχομαι έχουν μερικά πολύ καλά ροκάκια στα οποία ανοιγοκλείνω το στόμα μου τραγουδώντας τους στίχους και ενθυμούμενη την παιδική μου ηλικία. Οκ, εφηβική για να είμαι ειλικρινής.

Στο live πήγα για να κάνω χάρη στην καλή μου αδερφή που σκίζει τα βρακιά της για τον Bono αφενός και αφετέρου γιατί ήταν τσάμπα θέαμα, αφού δεν πλήρωσα μία (να’ναι καλά η καλή μου φίλη Β. και ο δικός της που μας έχωσε μέσα μπαμ-μπαμ- σκας τώρα εσύ που πλήρωσες 100 ευρώ; λολ, είμαι κακιά, το γνωρίζω). Η αλήθεια είναι ότι ναι, ήταν όντως υπερθέαμα, σε τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναπάει. Με ένα διαστημόπλοιο στη σκηνή (εξού και έκαναν είσοδο με το space oddity -την υπερκομματάρα του Bowie), με τον Bono να χοροπηδάει σαν εφάμιλλο κατσίκι πάνω στη γέφυρα, κάτω από τη γέφυρα, δίπλα από τη γέφυρα και γύρω γύρω όλοι, με τη σκηνή να γυρίζει όντως 360 μοίρες, με καταπληκτικά εφέ, με τον κόσμο να παραληρεί και να χτυπιέται ασύστολα. Μια κοπέλα δίπλα μου μάλιστα την ευχαριστώ γιατί με έκανε να γελάω απεγνωσμένα με το πόσο μπορεί κανείς να χτυπηθεί, αν και από την άλλη μου έβγαλε πάλι αυτό το γνωστό συναίσθημα ηλιθιότητας που νιώθω όταν είμαι μέρος μιας ομάδας που οργιάζει και κάνει σα να μην υπάρχει αύριο τραβώντας τα βυζιά της για τον εκάστοτε Bono- Νταλάρα- Σφακιανάκη και ούτω καθ’εξής. Είναι το θέμα μου με τη φανατισμένη πώρωση βλέπεις, δε μου αρέσει. It feels dumb to me.

Όπως όλοι περιμέναμε έκανε και την πολιτική του νύξη λεκτικά και μη, με εφέ στην οθόνη, τραγούδησε και μια ιρλανδέζικη προσευχή για τους πονεμένους λαούς, είπε και 2-3 μαλακίες για τις ομοιότητες Ιρλανδών- Ελλήνων τύπου: «Έλληνες και Ιρλανδοί μοιάζουμε όχι μόνο γιατί είμαστε άφραγκοι αλλά είμαστε σπουδαίοι, είμαστε θεοί». Αμέσως μετά παρουσίασε το γκρουπ: «Ο Οδυσσέας Έντζ, στα ντραμς ο Απόλλων, και ο Άνταμς είναι ο Δίας. Τι μένει για μένα; Εγώ είμαι ο Μέγας Αλέξανδρος». Γεια σου Bono λεβεντιά. Εκεί γέλασα συγκαταβατικά σκεφτόμενη πού στο διάολο του ρχονται του ανθρώπου τέτοιες μαλακίες καθώς και get a life Bono and leave the drugs for the teenagers. Μας έκανε και κάποια παρηγορητικά σχόλια για την κρίση (ωστόσο όλη η Ελλάδα ήτο στη συναυλία). «Θα τα καταφέρετε εσείς οι Έλληνες, γιατί έχετε καρδιά και μυαλό. Αυτό είναι που μετράει και όχι τα χρήματα», ω, ναι καλά δώσ’μου τότε 2 κατοστάρικα (ευρώ) κι είμαστε εντάξει.

Στο ΟΑΚΑ μαζεύτηκαν γύρω στα 75.000 άτομα και είμαι ευτυχής που δεν έπαθα κανενός είδους κρίση, γιατί τόσος πολύς κόσμος αδερφέ είναι too much to look at, even more to handle, don’t you think.

Οι Snow Patrol, που ήτο το support group ήταν μια χαρά παιδιά και ο τραγουδιστής των, γλυκύτατος, και βγήκαν στην ώρα τους ακριβώς, βλέπε 8.15. Ωστόσο στις 9 αποχώρησαν και περιμέναμε τρία ολόκληρα τέταρτα να βγουν οι U2, στην ώρα τους μεν, αλλά τόση ώρα κενή βαριέσαι, πώς να το κάνουμε. Πολύ βαρεμάρα, κάτι άλλο πρέπει να γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, θαρρώ, δεν ξέρω, κάποιο θέαμα; no support groups? κάτι.

Πριν από τους Snow Patrol εμφανίστηκε ο ιδρυτής και τραγουδιστής των Blackfield, Avin Geffen, τον οποίο όμως δεν είδα, οπότε και δε θα σχολιάσω.

Το show πάντως ήταν εκπληκτικό, χαίρομαι πολύ που πήγα τελικά γιατί όσο γαμάτος και να’σαι Νικόλα (Cave) τέτοιο θέαμα δε θα κάνεις ποτέ και γι’ αυτό σε αγαπώ εξάλλου, για την απλότητα και το βάθος σου, αλλά πού και πού σε κάτι τέτοια διαστημικά έχει φάση να παρευρίσκεσαι. Φούσκα, δε λέω, αλλά έχει πλάκα.

Βίντεο και φωτος υπάρχουν παντού στο αγαπημένο μας internet, αν θελήσεις, οπότε δεν θα ανεβάσω κι εγώ, ίσως τα ανεβάσω youtube μια και καλή!

Αυτά από μένα, adios!

Advertisements

5 Σχόλια to “U2 concert”

  1. tattooedladylydia Σεπτεμβρίου 4, 2010 στις 10:11 μμ #

    oooo συναυλιακό μηδί! το μπόνο θέλω να τον κατουρήσω, το ίδιο και τον άλλο το βλάκα με τη μπαντάνα, όμως η αλήθεια είναι έχουν βγάλει ένα πολύ καλό δίσκο (που κλασικά αρέσει μόνο σε μένα, το Pop) αλλά το τσάμπα είναι γλυκό οπότε μια χαρά σου’ρθε μικρή κομπιναδόρα!

    η αδερφή σου σκίζει το βρακί της για το μπόνο οχοχοχοχοχο!

    σε φιλώ

  2. tattooedladylydia Σεπτεμβρίου 4, 2010 στις 10:12 μμ #

    επίσης τι ΣΚΗΝΑΡΑ είναι αυτη

  3. Bonita Mammie Σεπτεμβρίου 4, 2010 στις 10:26 μμ #

    ναι. αυτό πληρώνεις, τι νόμιζες χαχαχαχα

    άσε η αδερφή μου γενικά γουστάρει brutal φάσεις, πώς της προέκυψε ο Μέγας Αλέξανδρος κανείς ποτέ δε θα μάθει

  4. amelinia Σεπτεμβρίου 11, 2010 στις 1:46 μμ #

    σε τόσο μεγάλη συναυλία με χιλιάδες κόσμο και τέτοιο υπερθέαμα που περιγράφεις δεν έχω πάει ποτέ κι ούτε θα παώ γιατί θα με πιάσει σίγουρα μια καραμπινάτη αγοραφοβία απ’τον κόσμο.
    όταν κάθε φορά που πάω θέατρο ή σινεμά κάθομαι άκρη-άκρη και σκέφτομαι εξόδους διαφυγής και σενάρια τι θα γίνει αν δεν μπορώ ν’αναπνεύσω κι άλλα ωραία και γραφικά σκέψου τι θα σκεφτόμουν/ενιωθα με τόσο κόσμο ολογυρα μου!
    απαπαπαπαπαπα μακρια από μένα αυτά 😆

    αν και μη νομιζεις ότι είμαι εντελως αγοραφοβικιά, πάω συναυλίες αλλά με καρεκλίτσες, με λίγο κόσμο και μικρό υπερθέαμα! 😉

    βιντεο απο συναυλιες δε θα δω στο γιουτουπι γιατι τα βαριεμαι οικτρά αλλά απ’την περιγραφή σου ωραία πέρασες και μπήκες και δωρεάν… άρα τέλεια! πάντα τέτοια

    υγ. ποιος τραγουδιστής/στρια ή συγκρότημα θα σε ξετρελαινε αν ερχόταν;

  5. Bonita Mammie Σεπτεμβρίου 11, 2010 στις 2:13 μμ #

    Από τους αγαπημένους μου είναι Nick Cave, Archive, Cat Power, Black Heart Procession, Piano Magic, PJ Harvey για να πάρεις μια ιδέα 🙂

    Το καταλαβαίνω αυτό με την αγοραφοβία, το έχω αναπτύξει κι εγώ σε κάποια φάση, αλλά νομίζω πια είμαι οκ..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: