Natural

24 Ιολ.

Η αγάπη, η αγάπη… Περίεργη έννοια. Καμιά φορά σκέφτομαι πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς τη λέξη αυτή. Νομίζω τα πράγματα θα ήταν πιο αυθεντικά. Πιο απλά. Δε θα μπορούσες να πεις σ’ αγαπώ. Θα έπρεπε να πεις όλα αυτά που νιώθεις, ένα – ένα. Τι νιώθεις εσύ. Τι είναι η αγάπη για σένα. Βλέπεις, γι’αυτό μπερδευόμαστε. Γιατί νομίζουμε όλοι ότι εννοούμε το ίδιο πράγμα. Αμ δε.

Δεν έχω ιδέα τι σημαίνει η αγάπη για μένα. Ξέρω τον ιδανικό ορισμό. Ξέρω πολλά πράγματα που δεν είναι. Τι είναι όμως;

Τσακωνόμαστε με τους κοντινούς μας γιατί νομίζουμε ότι δε μας αγαπάνε. «Αν με αγαπούσες δε θα έκανες το τάδε και τα ρέστα» λέμε. Νομίζουμε ότι ξέρουμε. Καμιά φορά μας βολεύει κιόλας. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι ευχαριστημένος με τον τρόπο που οι άλλοι σ’ αγαπάνε. Καλά, όχι πάντα, αλλά εννοώ όταν αυτός ο τρόπος διαφέρει. Δεν είναι το πιο βολικό πράγμα να βγαίνεις έξω από την κοσμοθεωρία σου και να εμπιστεύεσαι έναν άλλον άνθρωπο. Σε μερικές περιπτώσεις όμως αξίζει τόσο πολύ και το χάνουμε από φόβο, από βλακεία, από καχυποψία, από βόλεμα, από χαμηλή αυτοεκτίμηση, από, από, από.

«……το είπε παλιά κι ο μάγκας
που δήλωσε Θεός,
χωρίς αγάπη όλους ο διάολος θα μας πάρει…..»

και το καινούριο αγαπημένο μου κομμάτι (μόνο αγάπη-μόνο αγάπη):

Advertisements

4 Σχόλια to “Natural”

  1. tattooedladylydia Ιουλίου 24, 2010 στις 8:48 μμ #

    χμμμ…
    αγάπη γενικώς νομίζω είναι να κοιτάς τις ατέλειες και τα σπαστικά του άλλου ανθρώπου και να αποφασίζεις ότι ναι, σου κάνουν. Όχι να συμβιβάζεσαι με αυτά αλλά πραγματικά να σου κάνουν (και μιλάω γενικά για τις ανθρώπινες σχέσεις, με φίλους, συγγενείς, συντρόφους κλπ) και να μη θες να τα αλλάξεις. Το οποίο είναι και δυσκολάκι γιατί άντε τώρα τράβα βρες άνθρωπο που γουστάρεις τα στραβά του, εδώ καλά καλά ο καθένας με την πάρτη του έχει θέματα… δε ξέρω, πάντα στο μυαλό μου η αγάπη έτεινε κοντά στην έννοια της αποδοχής, ελπίζω να βγάζει νοήμα αυτό που λέω

    oh well
    me luvs you big time ❤

    • Bonita Mammie Αύγουστος 9, 2010 στις 9:11 μμ #

      Ναι και για μένα η αγάπη έχει μεγάλη συσχέτιση με την αποδοχή. Αν όχι με το να αποδέχεσαι, τουλάχιστον να δέχεσαι. Τη διαφορετικότητα, τον τρόπο του άλλου. Δεν ξέρω πώς να το ορίσω, αλλά σίγουρα έχει μέσα κατανόηση, αποδοχή, χώρο. Και πολλά πολλά άλλα, το ίδιο δύσκολα πολλές φορές, πράγματα.

  2. Manolis Platakis Ιουλίου 26, 2010 στις 12:26 πμ #

    Εγώ πιστεύω πως η αγάπη είναι μια ιδανική μορφή συναισθηματικής ανιδιοτέλειας. Θες να προσφέρεις τα πάντα ακριβώς επειδή αγαπάς και δεν περιμένεις τίποτα. Όντας ιδανική προσπαθούμε απλώς να την προσεγγίσουμε από διάφορες κατευθύνσεις, εμμονές, ψυχώσεις, έρωτα, κτητικότητα, ζήλεια, προσφορά κλπ Πιθανότατα, η πιο αγνή μορφή αγάπης που συναντάται στη φύση (sic) είναι των γονέων και ιδίως της μητέρας.

    Υ.Γ. Ο Παυλίδης τα ‘χει πει όλα εδώ και χρόνια…

    • Bonita Mammie Αύγουστος 9, 2010 στις 9:13 μμ #

      Δεν ξέρω αν πιστεύω στην ανιδιοτέλεια πια. Μόνο με τους γονείς μπορώ να τη συνδέσω, αλλά και πάλι άλλο η ανιδιοτέλεια άλλο το δεν έχω επιλογή, άλλο το σε αγαπάω κι άλλο το σε ανέχομαι. Νομίζω ότι τελικά η αγάπη είναι κάτι πολύ προσωπικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: