Γιατί να πολεμάμε το ακατόρθωτο;

15 Ιον.

Κάνουμε τα πάντα για να μην πονέσουμε, για να μην πληγωθούμε, για να διατηρηθούμε σώοι και αβλαβείς πάνω από όλα. Αναρωτιέμαι, γιατί τόσος κόπος αφού στο τέλος θα το φάμε το στραπάτσο κι αν δεν το φάμε κάτι θα χει γίνει λάθος στην ψυχική μας ανάπτυξη. Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για να υποφέρει. Όχι για να κάνει παιδιά και τέτοια που λένε, όχι. Το να υποφέρουμε είναι ο ύστατος σκοπός μας.

Είναι αδύνατο να μην πληγωθείς. Κι αφού το ξέρεις, τι το πολεμάς; Αποδέξου το και πορεύσου με αυτό. Και τι θα γίνει άμα πληγωθείς; Όλοι πληγώνονται λίγο πολύ, είναι κι αυτό στην ακούσια φύση του ανθρώπου. Κακός χαμός να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από το αναπόφευκτο. Αντί να κάνουμε τα πάντα για να πετύχουμε το ακατόρθωτο δε θα ήταν προτιμότερο να επικεντρωθούμε στο τι κάνεις αφού φας τα μούτρα σου; Στην τελική, κατά βάθος θες να τα φας τα μούτρα σου. Το θες, δε θες να είσαι αναίσθητος, άσχετα πόσο φοβητσιάρης είσαι.

Ο φόβος. Φοβερά τα κατορθώματά του. Θα σε κρατήσει μακριά. Τι νόημα έχει όμως η αποστείρωση; Α, άμα δεν ζήσεις την καταθλιψάρα σου δεν ξέρεις τι χάνεις, ο πόνος είναι παραγωγικός. Στα δύσκολα μαθαίνεις πράγματα και θάματα. Αρκεί να μη σου γίνει εμμονή. Μέτρον άριστον, ο άνθρωπος χρειάζεται και τα καλά. Να χει σε κάτι να ελπίζει, να χει κάτι να περιμένει. Μόνο με πόνο δε βγαίνει η ζωή. Αντίθετα, μόνο με χαρά βγαίνει, αλλά δεν υπάρχει αυτή η επιλογή. Είναι γκρι, δε σε αφήνει η ζωή να τη διαλέξεις. Σαν κάποιες του pc σου.

Εγώ πάντως, με καθόλου χαρά ανακάλυψα ότι ρέπω προς τον πόνο. Το ζητάει ο οργανισμός μου το δράμα. Και άμα δεν υπάρχει θα το δημιουργήσω. Βέβαια. Δράμα, δράμα, δράμα. Τι καταλαβαίνω; Τίποτα. Απλά τεστάρομαι συνεχώς χωρίς λόγο σε πράγματα που ήδη ξέρω το αποτέλεσμα. Ουσία, καμιά. Αλλά εδώ που τα λέμε ποια είναι η ουσία γενικότερα; Μία είναι η ουσία, δεν υπάρχει αθανασία, που λέει και το άσμα. Και εκεί λήγει το θέμα. Ή μήπως μόλις άρχισε;

Tree_Star_1_by_FiLH

Advertisements

2 Σχόλια to “Γιατί να πολεμάμε το ακατόρθωτο;”

  1. Manolis Platakis Ιουνίου 20, 2009 στις 4:56 μμ #

    Η τραγωδία της μη τραγωδίας είναι η μεγαλύτερη τραγωδία.

  2. Bonita Mammie Ιουνίου 20, 2009 στις 5:51 μμ #

    Με άλλα λόγια το τραγικό στο μη τραγικό είναι ότι είναι ακόμη πιο τραγικό :-p :-p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: