Πώς;

21 Φεβ.

Μερικές μέρες είναι λες και σ΄έχουν φτύσει ρε παιδί μου.. Τέλος πάντων, όλα περνάνε και τα καλά και τα άσχημα, όλα. Ποιος ο λόγος να αγχώνεσαι; Ποιος ο λόγος να μη διασκεδάζεις όταν ξέρεις ότι οδεύεις στο θάνατο και στοχεύοντας στο μέλλον χάνεις το παρόν;

Όταν ήμουν στο λύκειο έλεγα «στο πανεπιστήμιο θα είναι τέλεια, θα περνάω μια χαρά, όχι όπως τώρα, δε θα είμαι πιεσμένη κλπ». Τώρα είμαι στο πανεπιστήμιο και βιάζομαι να τελειώσω, πιέζομαι μια χαρά και σκέφτομαι άντε να τελειώνω, να κάνω πια αυτό που θέλω. Βέβαια, υπάρχει και το μεταπτυχιακό κι εκεί κι αν θα πιέζομαι. Ξέρεις πού καταλήγω; Πάντα θα πιέζομαι και δεν έχω ξεκινήσει καλά. Καθόλου καλά. Πρέπει να μάθω να μη βιάζομαι, να απολαμβάνω το κάθε στάδιο.

Ο Καβάφης έλεγε σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος. Εγώ είμαι η πλήρης αντίθεση του ποιήματος αυτού. Όλο θέλω κάπου να πάω και τελικά όλο δεν ξέρω πού στην ευχή είμαι τώρα. Τι κερδίζω; Κρίσεις πανικού και προβλήματα στο στομάχι.

Το κακό είναι ότι συνέχεια προσπαθώ να βγω από μια πιεσμένη κατάσταση, πιέζοντας τον εαυτό μου. Οπότε, προσπαθώ να αντικαταστήσω μια πίεση με μία άλλη. Σαν αποτέλεσμα λοιπόν έχουμε τη μη αλλαγή και το χάος. Την απογοήτευση και τον θυμό. Πρέπει κάποτε να μάθω να επιτρέπω στον εαυτό μου πράγματα. Ο εαυτός μου δεν είναι ρομπότ κι εγώ δεν είμαι οι ευχές μου. Είμαι ένα ον έμβιο και ενσώματο. Έχω όρια και αντοχές. Πρέπει να μάθω να ζω με αυτά, αλλιώς θα μάθω να ζω με σπαστική κολίτιδα.

Η συνειδητοποίηση είναι το πρώτο βήμα στη διαδικασία για την αλλαγή, μα εγώ φαίνεται να περνάω πολύ καιρό σε αυτό το στάδιο. Πότε θα αλλάξω και πώς; Δε βλέπω φως, δε βλέπω στροφές, μόνο μια γαμημένη ευθεία.

Κάποια πράγματα είναι τρόπος ζωής και εγώ έχω συνηθίσει σε ένα τρόπο που δε μου αρέσει. Δεν έχω όμως καταλάβει ακριβώς και τι στο καλό μ΄αρέσει. Πρώτα λοιπόν να αποφασίσω. Και μετά να μάθω να είμαι λίγο πιο εύκαμπτη, λίγο πιο ευέλικτη. Να σταματήσω να λέω από τη μία στον εαυτό μου πώς θα ζήσει και να ελέγχω λίγο πιο πολύ το θυμικό μου. Να βρω μία ισορροπία, αγαπώντας και τα δύο. Πώωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωως;

44f0a6f68000e6b307b39ddfa7e40ab9

Advertisements

3 Σχόλια to “Πώς;”

  1. Σπεσιαλίστας Μαρτίου 18, 2009 στις 2:18 μμ #

    Πολύ μαυρίλα ρε παιδάκι μου… Έπεσα τυχαία στο μπλόγκ σου και διάβασα λίγες απ’ τις αναρτήσεις σου και βλέπω ότι σε τυρανάει πολύ αυτή η μαυρίλα. Και γω τώρα ξεκίνησα το (νέο) μπλόγκ μου, είδα επίσης πως δεν έχεις και πολλά σχόλια όπως και γω, και είπα να σου γράψω να σπάσει λίγο η μονοτονία. Πάντως και μένα η ζωή μου δεν πάει καλύτερα γενικά, αλλά να, μερικές φορές αισθάνομαι καλά (συνήθως όταν κάνω πράγματα ενδιαφέροντα, όταν κατακτάω στόχους), μετά πάλι με πιάνει η μαύρη απελπισία… Νομίζω κατάθλιψη το λένε ε; Έλα, όλα θα φτιάξουν, μάθε να σκέφτεσαι θετικά, όταν προδιατίθεσαι αρνητικά είναι σα να το καλείς…
    Γειά…

  2. Bonita Mammie Μαρτίου 22, 2009 στις 2:41 πμ #

    Δεν ξέρω αν το πρόβλημά μου είναι ότι δεν πάει καλά η ζωή μου. Αντίθετα, νομίζω πως η ζωή μου πάει μια χαρά. Αλλού είναι το πρόβλημα, ή καλύτερα το «θέμα». Έχεις δίκιο ότι είμαι «ντυμένη στα μαύρα», αλλά δεν ξέρω αν αυτό τελικά είναι επιλογή ή απλώς κάτι που συμβαίνει. Όντως όλα θα φτιάξουν. Πάντα έτσι γίνεται στο τέλος. Αλλά το θέμα είναι πόσο κοντά στο τέλος θες να φτάσεις κάθε φορά.
    Γεια σου!

  3. Ray Alston Απρίλιος 16, 2009 στις 5:17 μμ #

    Έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή σαν το pacman. Τρέχουμε να φτάσουμε στο επόμενο επίπεδο. Αυτό είναι τρέλα. Δεν υπάρχει άλλο επίπεδο. Αυτό είναι. Αν δεν μπορείς να βρεις χαρά περιμένοντας στην ουρά της τράπεζας για να πληρώσεις τη δόση, δεν θα βρεις χαρά ούτε σε ένα παλάτι με δέκα δούλους να σου κάνουν μασάζ. Η μιζέρια είναι μέσα μας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: