on death row

21 Δεκ.

Ο μπαμπάς μου δεν είναι καλά. Είναι όμως ειλικρινής. Μου λέει πώς έχουν τα πράγματα. Μ΄αρέσει αυτό. Με κάνει να νιώθω αντιμέτωπη με την αλήθεια. Δεν ταλαντεύομαι. Ξέρω πού πατάω. Η μαμά μου προσπαθεί να με προφυλάξει. Είμαι παιδί ακόμα. Κλαίει, αλλά κάνει τα πάντα για να το κρύψει, γιατί θέλει να δείχνει ότι όλα πάνε καλά. Ε λοιπόν δεν πάνε.

Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά έχεις δύο επιλογές. Να το πάρεις απόφαση ή να λειτουργείς σα να μην τρέχει τίποτα. Η μαμά μου δεν κάνει τίποτα από τα δύο. Δεν χρειάζομαι προστασία πάντως. Εκείνη χρειάζεται. Εγώ χρειάζομαι αλήθεια και αγάπη. Δεν χρειάζομαι μισές αλήθειες και να συμπληρώσω ότι δεν είμαι από γυαλί κι ας φαίνομαι εύθραυστη.

Τις τελευταίες μέρες έχω πολλά νεύρα. Πιο πολλά από άλλες φορές, καμία ησυχία. Μου φαινόταν ότι θα εκραγώ. Το υποσυνείδητό μου προφανώς ασχολούταν με πράγματα τα οποία η ίδια δεν ήμουν σε θέση να αντιμετωπίσω ακόμα. Αντίθετα, είχα νεύρα με όλα. Ίσως βέβαια είναι και ορμονικό. Ο οργανισμός μου δεν την παλεύει και πολύ τελευταίως.

Τι σημαίνει για μένα να πάθει κάτι ο μπαμπάς μου; Τι σημαίνει να πεθάνει; Σημαίνει ότι θα έρθω αντιμέτωπη με τον πιο παλιό μου φόβο. Θα γίνει κάποια στιγμή, το ξέρω. Δεν χρειάζεται όμως να γίνει τώρα. Δεν νομίζω ότι ξεπερνάς ποτέ το άγχος θανάτου, απλώς κάποια στιγμή το αποδέχεσαι και δε σου φαίνεται ενοχλητική η σκέψη. Μας έχουν μάθει να φοβόμαστε τον θάνατο. Και πώς να έκαναν αλλιώς;

Είναι κι ο παππούς μου στο σπίτι σήμερα. Είναι 87 χρονών και ζει μια χαρά. Προχθές πέθανε ένας φίλος του και το μόνο σχόλιο που έκανε ήταν: κάθε μέρα πεθαίνει κι άλλος ένας, θα ξεκληριστεί όλο το χωριό. Αναρωτιέμαι πώς νιώθει αυτός ο άνθρωπος για τον δικό του θάνατο, ο οποίος, πόσο να αργήσει πια; Κάπου εδώ γύρω θα κάνει βόλτες. Πάραυτα ο παππούς φαίνεται ακμαιότατος. Ο μπαμπάς μου πάλι, στα 48 του χρόνια δεν την παλεύει και πολύ. Όχι ότι δε φαίνεται ζωντανός, ίσα ίσα. Μα πονάει, κάνει, ράνει……

Ξέρω ότι κάθε στιγμή μπορεί να πεθάνεις, αλλά όσο μεγαλώνεις οι πιθανότητες αυξάνονται. Θα ήθελα ο μπαμπάς μου να εξαντλήσει τις δικές του. Θα ήθελα όλοι οι άνθρωποι που αγαπάω να πεθάνουν μεγάλοι, πολύ μεγάλοι, τόσο μεγάλοι που δε θα τους πειράζει..

death____by_2dark

Advertisements

2 Σχόλια to “on death row”

  1. spacedyevest Δεκέμβριος 22, 2008 στις 1:56 πμ #

    Καλό κουράγιο… 😦 Ελπίζω η επιστήμη να μπορέσει να βοηθήσει.

  2. Ray Alston Δεκέμβριος 30, 2008 στις 8:09 μμ #

    Σκέφτομαι τις τελευταίες μέρες συχνά τον θάνατο. Και ξέρεις κάτι; Πιο πολύ με φοβίζει το για πάντα παρά το ποτέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: