2008

17 Νοέ.

Το πόσο με εκνευρίζει η γραφειοκρατία δε λέγεται. Προσπαθώ τώρα να βγάλω μια γαμημένη άδεια διδασκαλίας κι έχω φάει τη μισή μου ζωή -που λέει ο λόγος. Σε συνδυασμό με το πολύ πρωινό ξύπνημα αυτό το θέμα μου έχει σπάσει τα νεύρα. Η παράλυση του ελληνικού κράτους είναι ένα ζήτημα γνωστό και επαναλαμβανόμενο. Αν αλλάξει ποτέ, κάτι δε θα πηγαίνει καλά. Κάτι θα φαίνεται λάθος. Έχουμε φτάσει να βάζουμε μέσο ακόμα και για τα πιο συνηθισμένα πράγματα, για τα πιο απλά. Για πράγματα που εννοούνται, για πρωτίστης και ζωτικής σημασίας θέματα. Έλεος. Το όλο σκηνικό είναι απλά για κλάματα, είναι για να ντρέπεσαι τόσο που να θες να πεθάνεις. Όλη αυτή η ιστορία μ΄έχει κουράσει πάρα πολύ.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι σε ποια χρονολογία ζούμε. Γιατί ποιος θα πίστευε ότι στο 2008 θα γίνονταν τέτοια ευτράπελα; Ποιος θα φανταζόταν ότι ο κόσμος δεν προοδεύει; Ο κόσμος δε γίνεται καλύτερος. Ούτε όμως και χειρότερος. Ο κόσμος είναι απλώς χάλια και πρέπει κάτι να γίνει γι΄αυτό. Δεν είμαστε σαν τους παλαιολιθικούς φίλους μας, μα θα μπορούσαμε να΄μαστε οι παλαιολιθικοί της εποχής μας.

fish_unions_by_conservatoons

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “2008”

  1. Ray Alston Νοέμβριος 19, 2008 στις 4:58 μμ #

    Όλα αυτά τα τραβάμε γιατί το σύστημα είναι χαζό και κάποιοι τα βγάζουν από την χαζομάρα του. Απλά κοροιδία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: