Πρόσεχε μη σπάσεις το…

31 Οκτ.

Καμιά φορά πληγώνουμε ανθρώπους ηθελημένα κι άλλες κατά λάθος. Μια ή η άλλη ο άλλος πληγώνεται. Τι γίνεται όταν επανειλημμένα πληγώνουμε κάποιον και απλά δεν μπορούμε να σταματήσουμε; Φταίει η ιδιοσυγκρασία μας, φταίει ο εγωισμός μας, ο άλλος, ποιος φταίει; Όποιος και να φταίει είναι κρίμα να πληγώνουμε τόσο πολύ ανθρώπους που αγαπάμε. Κανονικά αυτούς τους ανθρώπους θα έπρεπε να τους προσέχουμε πιο πολύ από κάθε άλλον κι όμως αυτούς τελικά πονάμε πιο πολύ. Από την άλλη λογικό είναι αυτό που συμβαίνει καθώς όσο πιο κοντά είσαι με κάποιον τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να τον πληγώσεις, να τον επηρεάσεις γενικότερα. Πρώτο και καλύτερο παράδειγμα η οικογένεια. Κανείς δεν μπορεί να σε πληγώσει περισσότερο από το ίδιο σου το σπίτι, από τη μάνα που σε γέννησε ή από το παιδί που γέννησες εσύ. Καλώς ή κακώς οι δεσμοί αίματος είναι οι πιο επικίνδυνοι δεσμοί.

Προσωπικά, είμαι πολύ ευαίσθητη και πληγώνομαι πολύ εύκολα. Τα κλάματα είναι κάτι που βάζω συχνά και εύκολα. Είμαι αρκετές φορές σαν πεντάχρονο που πρέπει να προσέξεις πώς θα του μιλήσεις. Δεν ξέρω γιατί είμαι τόσο ευαίσθητη, δεν ξέρω τι να κάνω για να μην είμαι τόσο. Σε συνδυασμό με τον εγωισμό μου φτιάχνω μια τέλεια βιτρίνα, αρκεί να μην μετακινήσεις τίποτα από εκεί, γιατί θα καταρρεύσουν όλα.

Δεν ξέρω γιατί η συναισθηματική μου ακεραιότητα δεν εξελίχθηκε ποτέ. Προσπάθησα. Να χτίσω άμυνες, να ισχυροποιηθώ, να δείχνω ατρόμητη. Τα κατάφερα στις ενδείξεις, όχι όμως και στις πράξεις. Φαινόμουν, αλλά δεν ήμουν. Τελικά ακόμα δεν ξέρω αν είναι καλύτερο να δείχνεις κάτι που δεν είσαι πραγματικά. Δεν ξέρω αν είναι καλό να προσπαθείς να πείσεις τον άλλο ότι είσαι κάτι που στην πραγματικότητα δεν μπορείς να υποστηρίξεις. Ανάλογα με το τι δείχνεις σε αντιμετωπίζει και το κοινό σου. Δεν θα αντιμετωπίσει το ίδιο την ευαίσθητη με την εγωίστρια.

Εκεί είναι το κλειδί νομίζω. Στο κοινό. Δεν θα δεχτώ καμία συμπόνοια, τίποτα που να θυμίζει ελεημοσύνη. Εδώ βρίσκεται μία λάθος σύνδεση για την οποία ίσως ευθύνεται ο κινηματογράφος και τα βιβλία που διάβαζα μικρή. Δεν ξέρω τι φταίει, αλλά θα ήθελα να αλλάξω λίγο το κομμάτι που χτυπιέμαι και κλαίω σαν μωρό. Καλή η ευαισθησία αλλά δεν πάμε πουθενά έτσι. Μπορώ να επιζήσω από μια πληγή, απλά δεν μπορώ να την αντέξω. Νομίζω ότι στην προηγούμενη ζωή μου ήμουν βάζο. Σίγουρα πράγματα.

Advertisements

2 Σχόλια to “Πρόσεχε μη σπάσεις το…”

  1. Ray Alston Νοέμβριος 2, 2008 στις 10:08 μμ #

    Οι ευαίσθητοι είναι δυστυχισμένοι, αλλά γράφουν ωραία 😉

  2. Bonita Mammie Νοέμβριος 2, 2008 στις 10:11 μμ #

    χεχε, 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: