-κό μου.

21 Οκτ.

Η κτητικότητα κι ο έρωτας είναι δύο πράγματα που αναμφίβολα πάνε μαζί. Δε γίνεται να βιώνεις τον απόλυτο έρωτα χωρίς να θες αυτό το άτομο μόνο δικό σου. Σε τρελαίνει η ιδέα της συνύπαρξής του με κάποιον άλλο, σε τρελαίνει να σκέφτεσαι ότι κάποιος άλλος τον έχει ακουμπήσει (και όχι μόνο) πριν από σένα ή ότι πρόκειται να υπάρξει κι άλλος, μετά από σένα . Είναι σίγουρα πόνος κάπου στο στομάχι αυτή η αίσθηση ότι δυστυχώς τίποτα δεν είναι δικό σου.

Δικό σου είναι το κινητό σου, το κλειδί σου, το μπλουζάκι σου. Δεν είναι και δε θα είναι ποτέ δικός σου ένας άνθρωπος. Αυτό βέβαια είναι κάτι που μπορείς μόνο να το σκεφτείς. Γιατί από τη σκέψη ως το συναίσθημα υπάρχει μια καθόλου μικρή απόσταση κάποιες φορές. Από πάντα οι άνθρωποι αγωνίζονταν να αποκτήσουν κάτι. Ο Φρόιντ έχει πολλάκις αναφέρει ότι το Εγώ προσπαθεί να ενσωματώσει τον άλλο. Η συγχώνευση είναι αρκετές φορές μια από τις καίριες φαντασιώσεις των παιδιών και των ενηλίκων. Υπάρχει και το άλλο άκρο, αλλά δε μας αφορά γιατί τώρα μιλάμε για τον απόλυτο έρωτα και όχι για τον φόβο της δέσμευσης.

Αυτά τα συναισθήματα της κτητικότητας που προκύπτουν μπορούν να χαλάσουν μια σχέση, να καταπιέσουν την ελευθερία και την υπόσταση του άλλου. Υπάρχουν βέβαια άνθρωποι και άνθρωποι. Κάποιοι κάνουν σαν τρελοί, κάποιοι προσπαθούν να το διαχειριστούν. Μπορώ να πω ότι ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Ώρες ώρες όμως με τρελαίνει η ύπαρξη πρώην ή μελλοντικών κοριτσιών, με τρελαίνει ένας σωρός πραγμάτων. Με τρελαίνει. Αλλά προσπαθώ ειλικρινά να λογικευτώ και να συνεχίσω τη ζωή μου. Ναι, ζηλεύω, ναι θέλω να είμαι μοναδική και απροσπέραστη. Μα ζούμε στην πραγματική ζωή και όχι στην ωραία κοιμωμένη. Όλα κάποτε τελειώνουν, ουδείς αναντικατάστατος κλπ. Μα ακόμα κι αυτό δε με κάνει να νιώθω καλύτερα. Με κάνει απλά να πιστεύω ότι δεν υπάρχει ελπίδα.

Τείνω λοιπόν να καταλήξω στο ότι πρέπει να ενισχύεις το συναίσθημα που νιώθεις στο εδώ και τώρα και όχι αυτό που θα νιώσεις ή ένιωσες κάποτε. Δεν έχει νόημα, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το τώρα σου, το παρόν σου. Φτιάξε το παρόν σου αν εύχεσαι για το μέλλον σου- if u know what i mean.

All the stars may shine bright
All the clouds may be white
But when you smile
Ohh how I feel so good
That I can hardly wait

To hold you
Enfold you
Never enough
Render your heart to me

All mine…….
You have to be

From that cloud, number nine
Danger starts the sharp incline
And such sad regrets
Ohh as those starry skies
As they swiftly fall

Make no mistake
You can’t escape
Tethered and tied
There’s nowhere to hide from me

All mine….
You have to be

Don’t resist
We shall exist
Until the day I die
Until the day I die

All mine…….
You have to be

[All mine- portishead]

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “-κό μου.”

  1. Ray Alston Οκτώβριος 21, 2008 στις 7:28 μμ #

    Συμφωνώ, η απάντηση σε αυτόν τον φόβο είναι η στροφή στην απόλαυση του προσωρινού. Κι εγώ όπως τα περιγράφεις, νιώθω και σκέφτομαι κάποιες καταστάσεις. Όμως, τι πιο μόνιμο από το προσωρινό; Και έχει σημασία να εστιάζουμε στην πραγματικότητα, η οποία υπάρχει μονάχα τώρα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: