Εξάρτηση

7 Οκτ.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι με εκνευρίζει αυτός ο καιρός. Μία ζέστη, μία κρύο κατάντησε βαρετό. Θα προτιμούσα μία σαφή απόφαση. Χτες ας πούμε, έσκασα από τη ζέστη, χωρίς λόγο. Και το βράδυ κρύο. Είναι ειλικρινά βαρετό, να μην ξέρεις πού κινείσαι. Για μένα βέβαια, για άλλους ίσως είναι διασκεδαστικό. Ως συνήθως, οι απόψεις διίστανται.

Ένα θέμα που με απασχόλησε αυτές τις μέρες είναι η εξάρτηση. Η ψυχολογική, για να γίνω συγκεκριμένη. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς κάποιοι άνθρωποι ψάχνουν πράγματα να κρατηθούν, καταστάσεις και άτομα στα οποία να προσκολληθούν και πώς αντίθετα, κάποιοι άλλοι, θα κάνουν τα πάντα για να μη νιώσουν ούτε ένα λεπτό εξαρτημένοι. Φυσικά, αυτά τα δύο καμιά φορά πάνε και μαζί. Παραδείγματος χάρη όταν πείθεσαι ότι δεν εξαρτάσαι κλπ κλπ.

Εγώ προσωπικά, φοβάμαι την εξάρτηση. Τη φοβάμαι και δεν τη γουστάρω. Το μόνο που κάνει είναι να σε απορυθμίζει, να σε αποπροσανατολίζει, να σε προσκολλά σε ένα μόνο πράγμα. «Στο σημαντικό». Η εξάρτηση είναι πολύ καλός τρόπος αποσυντονισμού. Έχεις π.χ. 20 θέματα να ασχοληθείς, αλλά ποτέ, τίποτα σημαντικότερο από την εξάρτηση. Η εξάρτηση είναι το σημαντικό. Όχι η έννοια, αλλά ο άλλος – ενίοτε και το άλλο- αυτός στον οποίο βρίσκει αντίκρυσμα η εξάρτησή σου.

Τα όρια της ψυχολογικής εξάρτησης είναι συνήθως μη ευκόλως ορατά. Αυτή η καριόλα πάντα μεταμφιέζεται. Πρέπει λοιπόν να έχεις εξασκηθεί στο κρυφτό. Πρέπει να έχεις εξασκηθεί στην περιπολία του εαυτού σου, πρέπει να είσαι η προσωπική σου αστυνομία. Κάνε για αρχή σεμινάρια αυτογνωσίας, δεν ξέρω. Κάνε ψυχοθεραπεία, κάνε διαλογισμό, κάνε κάτι. Μην μένεις όμως υποχείριο καταστάσεων, συναισθημάτων και ανθρώπων. Πάνω από όλα είσαι εσύ. Είτε το θέλεις, είτε όχι.

Η θέληση σε αυτή την περίπτωση είναι σημαντική. Όχι όμως και η πίστη. Η πίστη μόνο σε κακά συμπεράσματα και λάθος πορίσματα μπορεί να σε οδηγήσει κάποιες φορές σαν κι αυτή. Εκτός αν πιστεύεις στον εαυτό σου και στα πόδια που βλέπεις. Τότε μάλλον θα σου κάνει καλό.

Δεν μπορώ τις εξαρτημένες καταστάσεις, μου θυμίζουν σχεδίες που τις σέρνει η θάλασσα όπου θέλει αυτή. Έχουμε νου, έχουμε βούληση και παρ΄όλα αυτά μόνο εμείς μπορούμε να εξαρτηθούμε. Κανένα άλλο πλάσμα στη γη.

Η ψυχολογική εξάρτηση πάντως δε διαφέρει πολύ από τη σωματική. Και οι δύο σε σκοτώνουν, δεν έχει σημασία ποια τα καταφέρνει πιο γρήγορα ούτε με ποιον τρόπο.

«Every form of addiction is bad, no matter whether the narcotic be alcohol or morphine or idealism.» – Carl Jung

Advertisements

2 Σχόλια to “Εξάρτηση”

  1. gazakas Οκτώβριος 8, 2008 στις 1:27 πμ #

    Δε νομίζω ότι επί γης μόνο εμείς μπορούμε να εξαρτηθούμε. Σίγουρα πάντως έχουμε ανακαλύψει αναρίθμητες εξαρτήσεις. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει ούτε μια εξάρτηση και αν αμφιβάλλω κατά πολύ αν κάθε φορά είναι μόνο μία.
    Μιλάς για σχεδίες, αλλά εγώ τις εξαρτήσεις τις σκέφτομαι σαν σιδερένιες μπάλες όπως αυτές που έχουν ο κατάδικοι στα κόμικς. Όσο πιο πολλές και πιο έντονες είναι τόσο περισσότερο μας κρατάνε καθηλωμένους στη γη, τόσο πιο δύσκολα είναι να παρατήσουμε το παρόν μας και να επιδιώξουμε κάτι διαφορετικό…

  2. Bonita Mammie Οκτώβριος 8, 2008 στις 12:58 μμ #

    Μιλάω για σχεδίες γιατί το σκέφτομαι ως προς τη θάλασσα, ενώ εσύ ως προς τη γη.! Δεν έχεις άδικο να το σκέφτεσαι έτσι, η εξάρτηση είναι σίγουρα βαριά και σίγουρα μπάλα :p
    Πάντως εγώ δε νομίζω ότι όλοι έχουν ψυχολογικές εξαρτήσεις. Τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: