Ευτυχισμένα μου γενέθλια.

2 Αυγ.

Άλλος ένας χρόνος πέρασε επιτυχώς (ή και όχι) κι είμαι ακόμα εδώ. Και πάλι έχω γενέθλια και πάλι έρχεται η 2η μέρα του Αυγούστου να μου θυμίσει το θαύμα της γέννησής μου. Τι καλά! Μεγάλωσα! Αυτή η μέρα δεν έχω αποφασίσει αν μ΄αρέσει ή όχι. Νομίζω ότι τη μισώ.

Προτιμώ όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου που δε χρειάζεται να γιορτάζω το θαύμα της ύπαρξής μου και την ωριμότητα των καρπών του δέντρου μου. Ή που απλώς μπορώ να χαίρομαι χωρίς λόγο.

Στα γενέθλιά μου ως επί το πλείστον δεν χαίρομαι. Αγχώνομαι. Για να είμαι χαρούμενη, για να είναι όλα κάπως κλπ. ΠΡΕΠΕΙ να είναι όλα κάπως. Αυτό το μαθαίνεις από μπέμπα. Πρέπει να γιορτάσεις, να χαρείς και τα ρέστα. Πρέπει. Γιατί αυτή τη μέρα, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου θα τη θυμάσαι σίγουρα. Ναι, και άλλες μέρες ίσως τις θυμάσαι, αλλά αυτή δεν υπάρχει περίπτωση να την ξεχάσεις. Πάντα αναρωτιέσαι «τι έκανα πέρυσι στα γενέθλιά μου»; Και πάντα θυμάσαι. Δεν είναι τυχαίο. Ενώ αν πεις τι έκανα πέρυσι στις 5 του Σεπτέμβρη; Πιθανόν δεν ξέρεις. Ούτε εσύ, ούτε οι φίλοι σου.

Οπότε αυτή η μέρα είναι από μόνη της λίγο πιεστική. Θα την περάσεις συνήθως με κάποιον, ή κάποιους, θα χαλάσεις λεφτά, θα αγχωθείς για το πώς θα περάσουν οι άλλοι, θα αναστατωθείς αν κάτι δεν πάει καλά, γιατί η αρχή κάθε χρόνου δεν είναι η Πρωτοχρονιά. Η κανονική Πρωτοχρονιά είναι στα γενέθλιά σου. Έτσι μετράνε οι άνθρωποι τα χρόνια τους. Με πάρτι γενεθλίων.

Κάθε χρόνο μεγαλώνεις και το πιο άδικο της υπόθεσης είναι ότι πρέπει να το γιορτάζεις κι από πάνω. Κι οι άνθρωποι συνεχίζουν να σου εύχονται χρόνια πολλά. Απλά όσο περνάει ο καιρός αρχίζεις να ανησυχείς γι΄αυτό. Αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι μεγαλώνεις εσύ και τα χρόνια μικραίνουν. Ειρωνεία, το ξέρω. Τουλάχιστον παίρνεις δώρα. Κάτι είναι κι αυτό.

Πάντα μελαγχολώ λίγο αυτή τη μέρα. Μικρότερη χαιρόμουν. Δεν χρειαζόταν να είναι όλα τέλεια. Αρκούσε να έχω γενέθλια για να είναι όλα τέλεια. Δεν χρειαζόμουν τις προϋποθέσεις. Τις έφτιαχνα. Τώρα τις χρειάζομαι για να μου φτιάξουν τη μέρα. Ή ίσως απλώς χρειάζομαι να μικρύνω λίγο. Πράγμα αδύνατο και καθόλου καθησυχαστικό κατ΄επέκταση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: