Οι καλοκαιρινές διακοπές.

20 Ιολ.

Κυρίως με αγχώνουν, με καταπιέζουν, με μιζεριάζουν. Ναι, όταν πάω εκεί που ήταν να πάω τελικά περνάω καλά. Καλύτερα από ότι φανταζόμουν, τουλάχιστον. Το θέμα είναι μέχρι να πάω.

Επιλογές, μα όχι μόνο. Δεν φτάνει να επιλέξεις που θα πας και με ποιον, καμιά φορά είναι πολύ δύσκολο. Δεν ταιριάζουν διάφορα πράγματα. Δεν ταιριάζουν τα χρήματα, ο χρόνος, τα ξενοδοχεία, δεν ταιριάζουν οι επιλογές σου με του άλλου.

Τυχαίνει να έχω πιστέψει ότι είμαι μίζερη κατά τη διάρκεια αρκετών εκ των διακοπών μου. Δεν συγκινούμαι εύκολα. Εύκολα αγχώνομαι. Αγχώνομαι με όλα. Φυσικά όταν πάω διακοπές δεν είμαι έτσι. Πάω στο αντίθετο άκρο. Είμαι πολύ cool και ψύχραιμη και δεν ψήνομαι να αγχωθώ για κανέναν λόγο. Κι εκείνος που θα προσπαθήσει να με αγχώσει θα το πληρώσει πολύ ακριβά. Φυσικά περνάω σε αυτή τη μέθοδο γιατί αλλιώς θα μπορούσα και πάλι να αγχώνομαι με όλα. Παρόλα αυτά ενώ βρίσκομαι σε αυτή την κατάσταση ηρεμίας, μπορεί από λεπτό σε λεπτό να εκραγώ επειδή κάποιος δε με αφήνει ήσυχη. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Αγχώνομαι λοιπόν, μόνο με ένα θέμα (και μ΄αυτό όχι πάντα), αλλά είναι πολύ μυστικό και δεν το ομολογώ. Με τίποτα. Όχι, με τίποτα. Κατά τα άλλα θέλω να περνάω ήρεμα τις μέρες μου – και τις νύχτες μου- χωρίς πολλά πολλά. Θέλω να χαλαρώσω, να σκεφτώ, να ξανασκεφτώ και να μη σκεφτώ τίποτα. Θέλω να κάνω ό,τι μου΄ρθει γιατί έτσι γουστάρω.

Το πριν τις διακοπές όμως είναι το πιο αγχωτικό κομμάτι. Αυτό που περιμένεις να φύγεις, περιμένεις την εμπειρία, την οραματίζεσαι. Όταν τελικά τη ζεις, είναι συνήθως διαφορετική από ότι φανταζόσουν. Αυτό μπορεί να είναι καλό ή όχι. Στην πρώτη περίπτωση τα όνειρά σου επιβεβαιώθηκαν και με το παραπάνω. Στη δεύτερη, πρέπει να το ξεπεράσεις, να είσαι ψύχραιμος, να προσπαθήσεις για το καλύτερο που μπορείς. Αλλά και πάλι ξεφεύγω, δε με ενδιαφέρουν τα των διακοπών. Με ενδιαφέρει το στάδιο της προετοιμασίας. Αυτό είναι το θέμα για μένα, αυτό είναι το κλειδί.

Τι ρούχα θα πάρω, πόσα ρούχα θα πάρω, τι σαπούνια να κουβαλήσω, τι πετσέτες, καλλυντικά και άλλα εκατό πράγματα που φωνάζουν «πάρε με μαζί σου», ενώ εσύ θες απλά να τα πετάξεις από το παράθυρο. Έχω βαρεθεί να κάνω σαν τρελή όποτε είναι να πάω διακοπές, θέλω να το ξεπεράσω, μα δε γίνεται, που έλεγε και ο Δεληβοριάς σ΄ένα άσμα του. Δεν ξέρω τι να κάνω. Έχω δύο λύσεις. Να κόψω τα ταξίδια ή να τα αυξήσω απότομα. Να πηγαίνω κάπου με πέντε ρούχα κλπ. Απλά νιώθω ότι αυτό θα ήταν σαν απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον ίδιο μου τον εαυτό. Διότι δεν πάω πουθενά χωρίς τα χάπια μου. Τα νεύρα μου ίσως τα αφήσω πίσω, το ταξί σχεδόν πάντα.

Ίσως απλά να πρέπει να συνεχίσω για πολύ καιρό ψυχοθεραπεία.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Οι καλοκαιρινές διακοπές.”

  1. Ray Alston Ιουλίου 20, 2008 στις 5:47 πμ #

    Νομίζω ότι δεν μπορείς να αποχωριστείς την ασφάλεια της ρουτίνας σου. Και τα ταξίδια είναι απλά μια έκφανση αυτής της λειτουργίας σου. Όταν τελικά όμως κάνεις το βήμα καταλαβαίνεις ότι μπορείς και αλλού να είσαι καλά. Για λίγο τουλάχιστον.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: