Ο γάμος- ένα πρόβλημα που κληρονομείται

9 Ιολ.

Διαβάζω άρθρα, βιβλία, βλέπω ταινίες, ακούω ανθρώπους να μιλάνε για αλλαγή. Ερωτεύεσαι και μετά ξε-ερωτεύεσαι. Ή παντρεύεσαι. Το ίδιο κάνει, ο γάμος είναι το ισχυρότερο αντίδοτο για τον έρωτα. Αν δεν αντέχεις να σαι ερωτευμένος με κάποιον, παντρέψου τον. Αυτό θα μπορούσε να είναι το συμπέρασμα όσων ακούγονται για το γάμο. Ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα. Ο γάμος είναι ο πιο πετυχημένος δολοφόνος. Δεν χαρίζεται σε κανέναν. Θα τους σκοτώσει όλους χωρίς διακρίσεις.

Δεν εννοώ ότι θα χωρίσουν όλοι. Αλλά όλοι θα χάσουν από κάτι, θα χαθούν και λοιπά. Μπορεί αυτοί οι δυο άνθρωποι που αντάλλαξαν βέρες και όχι μόνο, να μείνουν μαζί χρόνια, πολλά χρόνια, ως το τέλος της ζωής τους ή του ενός από αυτούς. Πέθαναν όμως ερωτευμένοι; 9 στους 10 όχι. Ίσως πέθαναν αγαπημένοι, όχι όμως ερωτευμένοι. Εκείνος ο ένας στους 10 που πεθαίνει ερωτευμένος είναι καλό να επικοινωνήσει με την ανθρωπότητα για να αποδείξει ότι υπάρχει πρώτον, και δεύτερον να μας πει πώς τα κατάφερε. Δεν υπάρχουν μυστικά όμως.

Ο έρωτας μεταλλάσσεται, είναι πολυμορφικός, σαν κάποιους ιούς. Η διαφορά αυτών των ιών με τον έρωτα είναι ότι αυτοί δε σκοτώνονται. Σκοτώνουν. Οκ, κι ο έρωτας μπορεί να σκοτώσει, αλλά όχι από μόνος του. Χρειάζεται τη συμμετοχή ενός αυτοκαταστροφικού ανθρώπου.

Με το γάμο, αλλάζεις ρόλο, αλλάζεις τίτλο. Είσαι η γυναίκα κάποιου ή ο άντρας κάποιας. Διαφοροποιείσαι κατευθείαν από την προηγούμενη υπόστασή σου. Δεν είσαι ελεύθερος κι ωραίος, δεν είσαι μόνος κι υπεύθυνος για τις επιλογές σου. Πασχίζεις όλη σου τη ζωή να μάθεις να είσαι μόνος, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, κι έρχεται ένα μυστήριο κι ένας παππάς να σου αλλάξουν την πορεία. Αυτόματα πρέπει να σκέφτεσαι για 2, ή και περισσότερους, στην περίπτωση που έχεις και παιδιά. Εχεις ένα ρόλο και πρέπει να μάθεις να λειτουργείς σύμφωνα με αυτόν. Είναι σα να είσαι τραγουδιστής. Δε γίνεται να μην τραγουδάς, αυτός είναι ο ρόλος σου. Αν δεν τραγουδήσεις τον χάνεις. Αυτό παθαίνουν οι άνθρωποι στο γάμο. Κρίση ταυτότητας. Οντολογική ανασφάλεια. Ποιος είμαι, γιατί είμαι και άλλα τέτοια. Δεν είσαι πια ο Μήτσος. Είσαι ο Μήτσος, ο άντρας της Κατίνας. Κι ότι κάνεις έχει αντίκτυπο σε αυτήν, αλλά και στην κοινωνία γιατί σε συλλογίζεται πια σαν τον άντρα κάποιας. Δεν είσαι μόνος.

Αυτό όμως δεν ήθελες να πετύχεις με το γάμο; Το να μην είσαι μόνος. Να έχεις ένα στήριγμα, κάποιον να γερνάτε και να σέρνεστε μαζί. Τον βρήκες λοιπόν. Δεν είσαι μόνος, ποτέ δεν θα είσαι. Ακόμα κι αν το θέλεις. Δε γίνεται. Το έχασες αυτό το προνόμιο που σε βάραινε τόσο. Εκτός βέβαια αν πάρεις διαζύγιο. Τότε είσαι ξανά μόνος μέσα στη μοναξιά σου.

Γιατί όμως χάνεται ο έρωτας; Γιατί φεύγει, γιατί πεθαίνει τόσο άδοξα; Περιμένεις τον απόλυτο έρωτα σε όλη σου τη ζωή, υποκλίνεσαι μπροστά του και μετά αυτός πεθαίνει. Γιατί; Είναι η ειρωνεία της ζωής και του χρόνου. Τα διαβρώνει όλα.

Η αγάπη, ίσως αυτή να είναι η μόνη που μπορεί να ξεφύγει. Αλλά τι είναι αγάπη και πότε ξέρεις ότι αγαπάς πραγματικά; Πόσους ανθρώπους αγάπησες για λίγο, πόσους νόμιζες ότι αγαπάς και πόσους αγαπάς τελικά; Και γιατί να είναι πια τόσο δύσκολο να καταλάβεις αν αγαπάς; Γιατί να μπερδεύεις την οικειότητα, την συμπόνοια, τη συνήθεια, το δέσιμο, τον πόνο με την αγάπη; Γιατί το μόνο αγνό συναίσθημα να είναι τόσο περίπλοκο σε σημείο που να μοιάζει αστείο να το αποκαλείς αγνό; Ίσως γι΄αυτό δεν καταλαβαίνουμε πότε και αν αγαπάμε. Ίσως να φταίει που δεν είμαστε αγνοί. Δεν φταίει η αγάπη, εμείς φταίμε. Δεν φταίει ο γάμος. Εμείς φταίμε.

Ο άνθρωπος από τη φύση του αποζητά τη συντροφιά και τη συντροφικότητα. Έχει την ανάγκη να είναι με άλλους, να ζει μαζί τους. Γι΄αυτό δε ζούμε ακόμα σε καλύβες στα βουνά. Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να είναι μόνος. Ο άνθρωπος, όντας μόνος, ή θεός ή θηρίο έλεγε ο Αριστοτέλης, αν θυμάμαι καλά. Κοινώς, ο άνθρωπος δεν μπορεί και δε θέλει στην τελική, να είναι μόνος. Παρ΄όλα αυτά παντρεύεται για να μείνει μόνος για πάντα. Γιατί τίποτα δε χωρίζει πιο πολύ δύο ανθρώπους από τη σύγχυση των ρόλων, από τη σιγουριά και την ανασφάλεια. Γιατί ο γάμος προσφέρεται για να δίνει ασφάλεια και τελικά σου δίνει απλόχερα το αντίθετο. Μετά από χρόνια γάμου η πρώτη ερώτηση που σου έρχεται να κάνεις στο συζυγικό υποκείμενο, είναι «πώς σε λένε;». Υποθέτω. Δε θέλω να γίνομαι αφοριστική. Υπάρχουν και πετυχημένοι γάμοι. Σε εισαγωγικά.


.

Advertisements

6 Σχόλια to “Ο γάμος- ένα πρόβλημα που κληρονομείται”

  1. Ray Alston Ιουλίου 9, 2008 στις 9:04 μμ #

    Πάρα πολύ διαυγείς συλλογισμοί και εξαρετικό κείμενο. Νομίζω ότι ο γάμος είναι ο τρόπος να επισημοποιήσεις την ανασφάλεια σου και να πας κόντρα στη φύση… για λίγο.

  2. saraidari Οκτώβριος 7, 2008 στις 7:29 μμ #

    Γιατί τόση μαυρίλα; Με κάνει να υποθέτω ότι υπήρξε ανεπιτυχής γάμος, σχέση που πήγαινε για γάμο; έρωτας που κατέληξε σε απραξία; καλώς ή κακώς οι περισσότεροι κρίνουμε από τις εμπειρίες μας.
    Ας δούμε όμως λίγο πιο «ανοιχτά» τα πράγματα . Ο έρωτας δεν διαρκεί πολύ, τίποτα έντονο, παθιασμένο, υπερβολικό, δεν διαρκεί πολύ. Στον έρωτα υπάρχει απόλυτη ταύτιση, δεν βλέπεις λάθη, δεν υπάρχουν λάθη ή ελαττώματα. Είναι τόσο όμορφος γιατί διαρκεί λίγο. Είναι όμως ρηχός, δεν έχει βάθος, δεν έχει γερά θεμέλια, δεν έχει αντοχές, θέλει αποκλειστικότητα δε σηκώνει διαφορετικές προσωπικότητες. Ολα είναι ένα. Δεν υπάρχει ελευθερία στον έρωτα γιατί δεν υπάρχει κρίση, λογική. Γι’ αυτό κι όταν σταματάει βλέπουμε το αντικείμενο του πόθου μας, του ερωτά μας με «αλλα» μάτια. Μόνο που αυτή τη φορά είναι ξεκάθαρη η είκονα, πραγματική. Μακάριες οι σχέσεις που συνεχίζονται αφού περάσει ο έρωτας!!!!!

  3. Bonita Mammie Οκτώβριος 7, 2008 στις 11:41 μμ #

    Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρξε τίποτα από όσα υποθέτεις. Υπήρξαν ίσως χειρότερα, αλλά αυτά όχι.
    Το ότι τίποτα παθιασμένο δε διαρκεί πολύ, όπως είπες, αυτό για μένα δεν είναι θέμα προς αποδοχή, αλλά θέμα προς επίλυση. Γιατί οι άνθρωποι χάνουν το ενδιαφέρον τους; Γιατί τίποτα δεν τους «κρατά»;
    Δε βρίσκω τον έρωτα ρηχό, επίτρεψέ μου να διαφωνήσω. Δεν μπορώ να κρίνω τον έρωτα καθεαυτό, γιατί τον έρωτα τον κάνουν οι άνθρωποι. Υπάρχουν διαφορετικά είδη, όπως και άνθρωποι. Σίγουρα υπάρχουν κοινά πράγματα σε κάθε έρωτα, μα κάθε έρωτας διαφέρει. Εγώ έχω βιώσει -και βιώνω- έρωτα σαν κι αυτόν που λες ότι δεν μπορεί να υπάρξει. Οπότε υποθέτω πως όλα είναι υποκειμενικά.
    Τώρα τα «άλλα» μάτια τα οποία αναφέρεις δεν είναι τόσο σίγουρο ότι είναι και τα σωστά. Αλλάζουμε εμείς και μαζί με εμάς και οι άλλοι, αλλάζουν όλα καθώς ο καιρός περνάει. Μπορεί να βλέπουμε τον άλλο με άλλα μάτια, αλλά κάποτε τον ερωτευτήκαμε για κάποιον λόγο.
    Όσον αφορά τη λεγόμενη τύφλωση του έρωτα, θεωρώ πως τις πιο πολλές φορές υπάρχει κάποιος που εθελοτυφλεί και όχι κάποιος που τυφλώνεται. Τον συμφέρει μερικές φορές εξάλλου.
    Κατά τα άλλα καμία μαυρίλα, απλά κριτική σκέψη 🙂

  4. saraidari Οκτώβριος 10, 2008 στις 5:37 μμ #

    Χαίρομαι που βιώνεις τον έρωτα που συζητάμε παραπάνω. Δεν ξέρω για πόσο διάστημα φυσικά, εύχομαι για πολύ. Μήπως όμως συγχέουμε τον έρωτα με την αγάπη;` Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Και για να γίνει αυτό χρειάζεται οπωσδήποτε ανταπόκριση στον ίδιο βαθμό. Ο έρωτας και η αγάπη είναι συναισθήματα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, που χρειάζονται τροφοδότηση. Αν είναι μονόπλευρα τότε δεν ευδοκιμούν. Χρειάζονται πρόσφορο έδαφος για να συνεχίσουν να καλλιεργούνται.

  5. Bonita Mammie Οκτώβριος 10, 2008 στις 6:09 μμ #

    Έχεις δίκιο, φυσικά και χρειάζονται τροφοδότηση και επανατροφοδότηση και ούτω καθεξής. Συμφωνώ και ότι έρωτας και αγάπη είναι 2 διαφορετικά πράγματα, άσχετα αν μπορούν να συνυπάρξουν στοιχεία του ενός στο άλλο συναίσθημα. Δεν είναι πάντως αντίθετα συναισθήματα, αλλά αλληλοσυμπληρούμενα. Παρά πάντως τα όσα λέω εγώ ο κόσμος συνεχίζει να παντρεύεται, όπως είδα στη σελίδα σου :p χεχεχε

  6. saraidari Νοέμβριος 4, 2008 στις 8:59 μμ #

    Ναι συνεχίζει να παντρεύεται κι αυτό είναι και το καλό και δε μιλάω επαγγελματικά. Πιστεύω στο θεσμό του γάμου αλλά χρειάζεται σύνεση και αγάπη. Η αγάπη είναι εργασία, είναι θέληση, είναι ελευθερία. Ο έρωτας είναι εξάρτηση… κατά κάποιο τρόπο και παρέρχεται. Οταν λοιπόν ο γάμος είναι βασισμένος στην αγάπη τότε όλα βαίνουν καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: