Εξεταστική ατελείωτη

3 Ιολ.

Είμαι αντιμέτωπη με μια παντελώς αμφιθυμική κατάσταση. Ως επί το πλείστον όμως, νιώθω πτώση. Ψυχολογική πάντα.

Είναι αυτό το αίσθημα της καθήλωσης, της αναμονής, της «περιορισμένης» δυνατότητας ζωής. Πλέον δεν αντέχεται. Όχι ότι αντεχόταν και ποτέ. Νιώθω ένα αίσθημα δυσφορίας, θέλω να επενεργήσω με το περιβάλλον μου κι όχι με τα βιβλία της εξεταστικής. Θέλω να ακούσω μουσική, να σκεφτώ, να ταξιδέψω, να αράξω, να περάσω ώρες ήρεμες και χαλαρές. Ναι, το ξέρω ότι σε λίγες μέρες αυτό θα κάνω, απλώς αυτές οι λίγες μέρες φαίνεται να απέχουν αιώνες. Κι όσο σκέφτομαι ότι κανονικά θα τελείωνα αύριο, με πιάνει ένας διπλός εκνευρισμός γιατί εκτός της καθυστέρησης, έρχεται να κολλήσει και η ανοργανωσιά και η ελεεινότητα των ελληνικών πανεπιστημίων. Πράγμα παντοτινά επίκαιρο και παντοτινά εκνευριστικό.

Τι να κάνεις όμως; Αφού μπήκες στο χορό θα χορέψεις. Έχεις και την επιλογή να φύγεις, αλλά ξέρεις πολύ καλά ότι μόνο κακό θα κάνεις έτσι. Το μόνο που θα πετύχεις είναι μια αναβολή. Και το να σε περιμένει κάτι είναι το ίδιο άσχημο με το να περιμένεις κάτι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: