Από το άπειρο

17 Ιον.

Παίζουν τραγούδια που ακούγαμε. Μπροστά στον υπολογιστή. Δουλεύοντας για να στηρίξω όνειρα, μελαγχολώ μπροστά στο κενό.

Δεν είσαι εδώ. Κοιμάσαι. Ελεύθερη σε κόσμους μακρινούς, δικούς σου. Πόσο θα ήθελα να σε συναντήσω μέσα στα όνειρα σου. Γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει διάσταση, χώρος και χρόνος που να μπορώ να ζήσω χωρίς τον κόσμο που φτιάχνουμε κάθε μέρα

από το άπειρο στο μηδέν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: