Άκου, που σου λέω~

2 Ιον.

Οι οδηγίες είναι κάτι το οποίο απλώς δεν μπορώ να δεχτώ. Δεν ξέρω γιατί. Δεν το δέχεται το είναι μου. Ακόμα κι όταν το θελήσω ας πούμε, και λέω, ναι, σήμερα θα ακούσω το τάδε, τίποτα. Ο εαυτός μου αντιστέκεται σθεναρά. Ίσως να ήμουν κάτι πολύ βασιλικό στην προηγούμενη ζωή και να μου έχει μείνει συνήθεια. Πρώτα ο θάνατος που λένε και μετά η συνήθεια ή.. κάτι τέτοιο. Α, λάθος, κάπως αλλιώς το λέει.. Πρώτα το χούι.. όχι ούτε αυτό. Τέλος πάντων δεν είναι εκεί το θέμα.

Το θέμα είναι – και παραδέχομαι ότι πάντα μου άρεσε να ορίζω το θέμα – ότι δεν μπορώ να ακολουθήσω οδηγίες. Είμαι κάτι σαν ζωντανή απόδειξη της αντίστασης στην αρχή. Αλλά όχι σε οποιαδήποτε αρχή, μόνο σε εκείνη που σου λέει να κάνεις κάτι ή πως να κάνεις κάτι. Αυτό, όσο κι αν φαίνεται απλό, είναι ένα πρόβλημα. Επιλύσιμο, αλλά πρόβλημα. Γιατί αναγκάζομαι να προσπαθώ να τα κάνω όλα μόνη μου ή πρήζοντας κάποιον κοντινό μου. Ή και τα δύο καμιά φορά.

Για να καταλάβεις, δεν μπορώ να μάθω photoshop. Αν προσπάθησα; Μα φυσικά. Στη φυσικότητα βέβαια συγκαταλέγεται και το ότι δε διάβασα τίποτα. Γιατί και καλά είμαι αστέρι και ενώ άλλοι το σπουδάζουν αυτό και πάλι δεν το καταλαβαίνουν, εγώ θα τα καταφέρω. Βέβαια. Ναι, σου λέω. Είμαι ταλέντο.

Πέρα από την πλάκα, πρέπει να το λύσω αυτό. Δε νομίζω ότι είναι μόνο ότι βαριέμαι να διαβάσω τις οδηγίες. Είναι ότι δεν εμπιστεύομαι κανέναν. Ούτε καν τον οδηγό :p

Κλείνοντας, συνειδητοποιώ ότι οι μόνες οδηγίες οι οποίες διαβάζω με αμείωτη προσοχή, είναι εκείνες των φαρμάκων. Αυτές μάλιστα. Αυτές δε νοούμαι να μην τις διαβάσω. Επίσης διαβάζω πάντα και τις παρενέργειες. Όλες. Ακόμα και του keyboard. Γιατί πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι, ακόμα και αν δεν τηρούμε τις οδηγίες. Έτσι.

Η σύνδεση με τις οδηγίες είναι λίγο περίεργη μέσα μου. Σίγουρα κάπως τις συνδέω και με τις διαταγές. Δεν έχω και άδικο. Πολλές διαταγές δίνονται με τη μορφή οδηγιών κι αντίστροφα.

Τέλος πάντων, θα το σκεφτώ αύριο, νύσταξα τώρα.
Καληνύχτες.

“If everything else fails, read the instructions”

Advertisements

2 Σχόλια to “Άκου, που σου λέω~”

  1. Ray Alston Ιουνίου 4, 2008 στις 6:07 πμ #

    Ίσως να φοβάσαι ότι θα διαβάσεις τις οδηγίες και ότι δεν θα τα καταφέρεις και έτσι να απογοητευτείς. Οπότε προτιμάς να πέτύχεις κάτι μέτριο με την δικαιολογία ότι δεν διάβασες τίποτα και το έκανες από ταλέντο παρά να δεχθείς βοήθεια και να μην τα καταφέρεις. Κι εγώ πολλές φορές κοκορεύομαι στον αυτό μου ότι δεν διάβασα κάτι και όμως κάτι πέτυχα.

    Όμως αν έχει πίστη στον εαυτό σου, αποφασίσεις κάτι και δουλέψεις σκληρά γι αυτό τότε είμαι σίγουρος ότι θα εκπληχθείς από το τι μπορείς να πτύχεις. Για να μην το κάνω τόσο δραματικό, δεν χρειάζεται και σκληρή δουλειά, απλά λίγη υπομονή και πολύ όρεξη 🙂

  2. Bonita Mammie Ιουνίου 4, 2008 στις 6:16 πμ #

    Υπομονή, πόσο δύσκολη λέξη για μένα… Η μόνη που σίγουρα δεν θα περιείχε το λεξικό με τις έννοιες που χρησιμοποιώ στη ζωή μου.

    Λοιπόν Ray, νομίζω ότι έχεις πιάσει το νόημα από διαφορετικής πλευράς και έχεις πέσει μέσα. Μπορώ να πω ότι όντως άπαξ και πάω στην πηγή, πιω νερό και δεν ξεδιψάσω, τότε τα πράγματα γίνονται πραγματικά δύσκολα.!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: