Περι-μένω

30 Μάι.

Αυτό ήταν αναμονή. Με άφησες ήσυχη. Δε σε αντέχω. Σε καμιά σου μορφή. Σε μισώ. Πρέπει όμως να σε νικήσω κι εσένα (όπως και τον χρόνο- καταλαβαίνουμε όλοι ότι πρέπει να φορέσω επιτέλους τη στολή του ninja. Ίσως να ντυνόμουν χελωνονιντζάκι, θα μου ταίριαζε καλύτερα νομίζω) να σε βάλω στην άκρη, να σε πατήσω κάτω.

Χτες κάποιος πολύ σοφός άνθρωπος, που ποτέ κανείς δεν έμαθε το όνομά του, μου είπε ότι δεν πρέπει να με σκοτώνει αυτή η «κυρία» κάθε φορά. Πρέπει να μάθω να την πολεμάω. Μου είπε επίσης ότι αντί να της δίνω όλη τη δύναμή μου για να με βγάζει αυτή knock out ανενόχλητη, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω αυτή ακριβώς τη δύναμη για να την ξεκάνω εγώ πρώτη. Το ξέρω ότι έχεις δίκιο αγαπημένε μου. Το θέμα είναι ότι νιώθω πως αδυνατώ να προβώ σε κάτι περισσότερο από μια απλή παραδοχή του δίκιου σου.

Κάθε φορά που αναμένω κάτι είναι λες και μπαίνω σε pause μέχρι να τελειώσει αυτή η κατάσταση. Λες και όλη μου η ζωή μπαίνει σε αναμονή, δε ζω, τίποτα δεν εξελίσσεται, απλώς περιμένω εκεί. Το μόνο που θα μπορούσα να πω ότι ίσως εξελίσσεται, είναι το άγχος μου. Γίνεται πανικός, stress, και άλλα χαρμόσυνα πράγματα. Μα αυτή είναι μια εξέλιξη που κανείς δε θα επιθυμούσε. Εκτός ίσως από έναν κατατονικό.

Στην περίπτωσή μου όμως πρέπει να τσαντιστώ λιγάκι. Να τη βρίσω και να τη διαολοστείλω. Κι αυτή και όσα αυτή συνεπάγεται. Νομίζω ότι πρέπει να επανεξετάσω τα νεύρα μου. Θα μπορούσα ίσως να τα χρησιμοποιήσω για καλούς σκοπούς, σαν κι αυτόν ας πούμε. Τόσα τα έχω, γιατί να τα σπαταλάω έτσι άτσαλα και άσκοπα;

“Waiting is a trap. There will always be reasons to wait. The truth is, there are only two things in life, reasons and results, and reasons simply don’t count.”
Dr. Robert Anthony

Advertisements

2 Σχόλια to “Περι-μένω”

  1. Ray Alston Ιουνίου 1, 2008 στις 5:01 μμ #

    Ένας τρόπος είναι να μαζέυεις προμήθειες σε περίπτωση pause. Να βρεις κάποιους τρόπους να το εκμεταλευτείς. Το παρόν κείμενο είναι ένα βήμα 😉

  2. Bonita Mammie Ιουνίου 1, 2008 στις 5:06 μμ #

    Ναι δίκιο έχεις. Το κακό είναι ότι την ξεχνάω αυτή την κατάσταση και τη θυμάμαι πάλι όταν τη ζω. Κι έτσι μάλλον άκρη δε θα βγάλω. Θα κάνω προετοιμασία, το πήρα απόφαση. Μπορεί να πάω και σε φροντιστήριο λολ μπου χα χα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: