Φτερούγες

16 Μάι.

Τα πουλάκια κελαηδάνε. Δεν είναι χαριτωμένα όταν νυστάζω. Μου τσιτώνουν τα νεύρα όπως θα έκανε ένας φραπέ στις 6 το πρωί. Πάω στο υπνοδωμάτιο. Έχει το γκρίζο, ξεφτισμένο φως που έχει όταν είσαι στην Ελλάδα τον Μάιο στις 6 το πρωί. Νιώθω μόνος και νιώθω έναν άγνωστο φόβο.

Ανοίγω το φωτιστικό του διαβάσματος. Γεμίζει με ένα ζεστό πορτοκαλί φως το δωμάτιο. Νιώθω καλά. Ανοίγω το βιβλίο που έχω δίπλα στο κρεβάτι. Πάντα στη λάθος σελίδα. Πάντα διαβάζω κάτι που έχω διαβάσει ξανά μέχρι να φτάσω στο σωστό σημείο. Χμ.

Παλεύω. Με βουητά, άσχημες σκέψεις. Μια ερώτηση. Πως θα αντέξω; Μια ακόμα. Να αντέξω τι; Τα μάτια παραδίνονται, καίνε μπροστά στις λέξεις του βιβλίου που γίνονται όλο και πιο θολές.

Δεν θυμάμαι ποτέ πως, αλλά τα κατάφερα άλλη μια μέρα …

να κοιμηθώ

από

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Φτερούγες”

  1. Bonita Mammie Μαΐου 16, 2008 στις 6:53 πμ #

    Ρε.. τα πουλάκια είναι ικανά να με κάνουν serial killer..
    Κατά τ’ άλλα προσπάθησε να δεις λίγο θετικότερα τον ύπνο. Σαν φόρτιση ας πούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: