Το φαγητό το κρύο

30 Απρ.

Δε μου αρέσουν καθόλου τα κρύα φαγητά. Ειδικά όταν τα ζεσταίνεις αλλά αυτά ήθελαν άλλη λίγη ζέστη καθώς δε ζεστάθηκαν αρκετά. Οπότε και τα τρως κρύα. Ή τα ξαναβάζεις στο δικό τους ήλιο, αν δε βαριέσαι. Συνήθως βαριέμαι οπότε τα τρώω ξενερωμένη. Αυτό έγινε και σήμερα και σκέφτηκα ότι πολύ κακώς πράττω. Άμα είναι να κάνεις κάτι κάν’ το σωστά και ολοκληρωμένα. Αυτό κόλλαγε κυρίως σε σκέψεις που έκανα για άλλα πράγματα αλλά τελικά κάποιες ατάκες είναι πασπαρτού. Πολύ ξενέρωτη έκφραση.

Τα κρύα φαγητά είναι τόσο άσχημα όσο οι κρύοι άνθρωποι. Δεν τους συμπαθώ τολμώ να πω. Έχω γενικότερα ένα θέμα με το κρύο, ή μάλλον με τις θερμοκρασίες. Γιατί μόλις θυμήθηκα ότι έχω και με τη ζέστη. Απορώ πώς το ξέχασα έστω και λίγο.

Τι έλεγα, α, ναι, οι κρύοι άνθρωποι. Δε μου αρέσουν. Με κάνουν να αισθάνομαι άβολα. Μου αρέσουν εκείνοι οι άλλοι, οι καλοπροαίρετοι και χαμογελαστοί. Όχι όμως εκείνοι που σε αντιμετωπίζουν με υπερβολική οικειότητα από το πουθενά. Εκεί, πάλι τσαντίζομαι. Νιώθω ότι μου καταπατάνε το εγώ άνευ προηγουμένου. Νιώθω ότι υποτιμούν τα όρια. Και οκ, τα όρια είναι για να ξεπερνιούνται λένε κάποιοι, αλλά να υπάρξουν πρώτα ρε φίλε, αλλιώς που πας ξέρω ‘γω.

Η ευγένεια πάνω απ’ όλα. Όχι η τυπική, δε μιλάω γι’ αυτήν. Μιλάω για την άλλη, την ευγένεια ψυχής που διαθέτουν ορισμένοι- λίγοι δυστυχώς- άνθρωποι.

Τσακώθηκα πριν λίγες μέρες με μια τύπισσα που με έβριζε ενώ προσπαθούσα να την ηρεμήσω. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι μου εξαπέλυε κατηγορίες ασύστολα. Χαρακτηρισμούς που ταίριαζαν στη δική της συμπεριφορά και καθόλου στη δική μου. Περίεργο. Παρατήρησα ότι πολλοί άνθρωποι έχουν την τάση να κάνουν προβολή των δικών τους πιστεύω, χαρακτηρισμών κλπ, στους άλλους. Να γιατί καμιά φορά μπερδεύονται τόσο πολύ τα εγώ των ανθρώπων. Και κάπου εκεί αρχίζεις να ξαναθυμάσαι τα όρια. Γιατί τα όρια από μόνα τους δεν είναι κακά. Η χρήση τους όμως από τους ανθρώπους τείνει να είναι αισχρή. Έτσι τα παιδάκια θεωρούν τα όρια κακά και τα παιδάκια μεγαλώνουν και πάει λέγοντας.

Τέλος πάντων, ήθελα απλώς να πω ότι το παστίτσιο είναι απαράδεκτο όταν είναι κρύο.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Το φαγητό το κρύο”

  1. Ray Alston Μαΐου 1, 2008 στις 7:24 μμ #

    Πρέπει να σε πείραξε το παστίτσιο στο στομάχι :p

    Εμένα μου αρέσουν οι άνθρωποι που πιστεύω ότι νιώθουν όπως εγώ. Που συμπάσχουμε χωρίς να το ξέρουν. Και εννοείται πως οι ζεστοί άνθρωποι πάντα με κάνουν να νιώθω βολικά, ακριβώς όπως το περιέγραψες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: