Birthday Depression

Γενέθλια

Σε λίγο θα είναι 2 Αυγούστου. Σε λίγο έχω γενέθλια. Πώς νιώθουν άραγε οι άνθρωποι στα γενέθλιά τους; Εγώ δε νιώθω καλά. Νιώθω μια γλυκιά ανυπομονησία όσον αφορά τα δώρα, σαν τα παιδάκια που περιμένουν όλο χαρά και ταυτοχρόνως μια επική κατάθλιψη.

Δεν ξέρω αν έχει να κάνει μόνο με τα γενέθλια. Αλλά πρωτίστως με αυτά έχει να κάνει. Γενέθλια σημαίνουν είμαστε ακόμα ζωντανοί και μεγαλώνουμε, μεγαλώνουμε, μεγαλώνουμε. Μεγαλώνω κι εγώ και κάπως σκέφτομαι τα κλασικά, ότι γερνάω κι ότι θα πεθάνω. Όχι απαραίτητα γερασμένη όμως. Ο θάνατος είναι κάτι που γενικά με απασχολεί ιδιαιτέρως, αλλά αυτές τις τελευταίες μέρες έχει για τα καλά κάτσει πάνω από το κεφάλι μου. Αυτό και το ότι μεγαλώνω. Κι αυτό, όσο και να χαίρομαι, όσο κι αν έχω φίλους να το μοιραστώ, δεν μπορώ να το χωνέψω. Είναι μια γροθιά στο στομάχι, butterflies in my stomach που λένε και οι Άγγλοι. Και λείπει κι ο έρωτας, που όπως και να το κάνεις σε ξελαφρώνει κάπως. Δε βαριέσαι, κάποιες φορές you got to make it on your own! Λες και δε θα λείπει κι αυτός μεγαλώνοντας… ;