Πάει το blog μου, αργοπεθαίνει νομίζω. Πρώτα ήταν μας, κατ’ αρχήν, ήταν 2 people project, σταδιακά έγινε ενός και πάει να γίνει κανενός. Με λυπεί λίγο γιατί είχα κάτι καλές στιγμές εδώ πέρα, αλλά βλέπω πια ότι βαριέμαι να γράψω. Ίσως επειδή έχει μπει στη μέση το υποχρεωτικό του θέματος, που όσο να κάνεις σου προκαλεί μια ξενέρα. Παλιά, δε με διάβαζε κανείς, κι όμως, έγραφα σταθερά. Τώρα, έχω να παραδίδω γραπτά ημερολόγια κάθε 2 εβδομάδες, έχω ένα πολύτιμο αναγνωστικό κοινό 5 ανθρώπων και τίποτα, δεν βγαίνει λέξη.
Τι να σου πρωτοπώ blog εκεί που σε άφησα;
Καλή χρονιά για αρχή και δημιουργικό, υγιές 2011, με ευμάρεια και καλή καρδιά. Και καλό φαΐ. Και καλή παρέα. Και και και και…….
Have you seen Hogfather? Είναι ταινία με βάση ένα βιβλίο του αγαπημένου Terry Pratchett. Πάρε ένα απόσπασμα σχετικά επίκαιρο.
Death: Humans need fantasy to *be* human. To be the place where the falling angel meets the rising ape.
Susan: With tooth fairies? Hogfathers?
Death: Yes. As practice, you have to start out learning to believe the little lies.
Susan: So we can believe the big ones?
Death: Yes. Justice, mercy, duty. That sort of thing.
Susan: They’re not the same at all.
Death: You think so? Then take the universe and grind it down to the finest powder, and sieve it through the finest sieve, and then show me one atom of justice, one molecule of mercy. And yet, you try to act as if there is some ideal order in the world. As if there is some, some rightness in the universe, by which it may be judged.
Susan: But people have got to believe that, or what’s the point?
Death: You need to believe in things that aren’t true. How else can they become?
Nighty night blog!
Άργησα αλλά βρήκα το νέο σου ποστ
Αυτό το χογκφαδερ έχει σχέση με το γκοντφαδερ; Μάλλον όχι ε;
Το μπλογκ δνε αργοπεθαίνει. Απλά γράφεις πιο αραιά. Και μετά από 1 χρόνο να γράψεις ζωντανό θα’ναι!