summer ends- sad, it is sad

Το καλοκαίρι τελειώνει και συνειδητοποιώ ότι ήταν ίσως το καλύτερο καλοκαίρι των τελευταίων χρόνων. Ναι, το καλοκαίρι αυτό ήταν γαμάτο. Πήγα διακοπές με φίλες μου (πράγμα που ήθελα καιρό), πήγα στην αδερφή μου (που επίσης ήθελα καιρό), μια νέα παρέα δημιουργήθηκε και νιώθω υπέροχα μέσα σε αυτή, δέθηκα με άτομα, αποξενώθηκα από άλλα (χωρίς να με νοιάζει ιδιαίτερα όμως), μου κάνανε πάρτι έκπληξη που ήθελα πολύ, και πάει λέγοντας.

Σε τελευταία νέα να πω ότι πήγα στην Άνδρο με το καταπληκτικό άτομο που τυχαίνει να είναι αγόρι μου και παρόλο που γυρίσαμε άρον άρον λόγω μυστήριου προβλήματος στο πόδι του (πρώτη φορά παθαίνει κάτι ο άλλος αντί για μένα, αυτό είναι έκπληξη, λολ) κι αντί για 6 μέρες κάτσαμε 3, ένιωσα υπέροχα, αγάπησα Άνδρο, πέρασα τόσο ωραία, έφαγα σε τέλεια μέρη, πήγα σε ονειρεμένες τοποθεσίες και παραλίες και γενικά έζησα τον έρωτα, τη χαρά, τη χαλάρωση και επέτρεψέ μου να μείνω σε αυτό το τελευταίο γιατί διακοπές- εγώ και χαλάρωση ήταν ένας συνδυασμός ανύπαρκτος κι όμως συνέβη. (Αυτή ήταν μια τεράστια πρόταση, το παραδέχομαι).

Τελικά αυτό το καλοκαίρι είχε ανατροπές. Ήταν κατά το μεγαλύτερο μέρος του εκπληκτικό κι ακόμα κι αν φρίκαρα λίγο με τις αϋπνίες και τις διακοπές και τα λοιπά, ξεφρίκαρα τώρα και νιώθω καλά. Και με βοήθησαν πολύ σε αυτό αυτό το παιδί που έλεγα πιο πάνω και η φανταστική μου φίλη Ε. (που έχω αναφέρει και σε προηγούμενα ποστ).

Είναι μοναδικό συναίσθημα να νιώθεις πως ό,τι και να γίνει υπάρχει κάποιος που θα είναι εκεί. Και αυτά τα 2 άτομα το έχουν αποδείξει ξανά και ξανά και είμαι ευγνώμων που τους έχω στη ζωή μου.

Αυτό το καλοκαίρι τσακώθηκα με την αδερφή μου πιο πολύ από ποτέ. Αλλά τα βρήκαμε. Και θα τα βρίσκουμε όλο και πιο πολύ γιατί συνειδητοποίησα πράγματα που μπορούν να φέρουν αλλαγή πιστεύω.

Δεν ήταν όλα τέλεια λοιπόν, αλλά στο τέλος μένει μια αίσθηση ωραία, θετική. Είμαι γεμάτη. Δεν ήταν άλλο ένα καλοκαίρι αυτό. Ήταν ένα καλοκαίρι όπως το ήθελα. Όχι, δεν ήταν όλα όπως τα ήθελα, αλλά θα ήταν ουτοπικό να περιμένω κάτι τέτοιο. Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι ήταν γα-μά-το. Λυπάμαι που τελειώνει, αλλά είμαι και ευτυχής που υπήρξε.

Νιώθω γεμάτη το είπα; Ξέρω, είμαι τυχερή. Ναι, είμαι, αλλά άρχισα να επιλέγω κιόλας. Μεγάλο θέμα αυτό.

Να ξαναπώ επίσης ότι πέρασα μοναδικά στην Άνδρο <3 Πρώτη φορά δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι μου από τις διακοπές. Αν αυτό δεν είναι εξέλιξη, then what is?

Ετικέτες:Άνδρος, διακοπές, καλοκαίρι