Από πού να αρχίσω και τι να σου εξηγώ. Για αυτό δε γράφω. Είναι μεγάλη ιστορία και ανύπαρκτη ταυτοχρόνως.
Ξέρεις τι; Σε όλη μας τη ζωή πασχίζουμε. Για κάτι καλό, μετά για κάτι καλύτερο και πολλοί για κάτι τέλειο. Φορές φορές αναρωτιέμαι. Ποιο το νόημα;
Μετά σκέφτομαι εμένα κι εσένα και το μικρόκοσμό μας και όλα σου τα ψυχολογικά προβλήματα και όλα τα δικά μου. Και ξέρεις ότι μου αρέσουν τα ψυχολογικά σου, τι θα ήσουνα χωρίς αυτά;
Εγώ έχω θέματα. Κάνω προσπάθεια να ξεπεράσω αυτά που μου δημιουργούν πρόβλημα, εμπόδιο, δυσκολία, πώς το λένε. Ποιο το νόημα;
Και βάζω στόχους. Και όρια. Και πετυχαίνω. Ή όχι. Και πάλι, ποιο το νόημα;
Αφού όλοι ξέρουμε που πάμε.
Ετικέτες:νόημα
Το νόημα δεν έχει κανένα νόημα. Συνέχισε να κάνεις μάταια πράγματα και να αναρωτιέσαι. Κι εγώ το ίδιο κάνω. Αλλά μην το βάζεις κάτω. Μια μέρα θα δικαιωθείς.
haha,το νόημα δεν έχει κανένα νόημα είναι πολύ καλή ατάκα. Θα δικαιωθώ λες; Χμ.. Δύσκολη έννοια κι αυτή της δικαίωσης..
Το νόημα,έχει νόημα,γιατί το νόημα είσαι ΕΣΥ! και χωρίς την ύπαρξή σου χωρίς αυτά που θα ήθελες να γράψεις, τότε μόνο δεν θα υπήρχε νόημα.
Εγώ δεν ξέρω που πάω. Ούτε λίγο.
hahaha that might be good
αν και εννοούσα ότι όλοι πάμε προς τη μέρα που τίποτα δε θα υπάρχει. άρα αναρωτιέμαι ξανά ποιο το νόημα…. 
Ήταν προφανές νομίζω το πού πάμε. :p Για το νόημα της ζωής έγραψα πριν 4 χρόνια εδώ. Έχουν ενδιαφέρον και τα σχόλια.
Πολλή ματαιότητα η ζωή…
διάβασα το ποστ σου, διάβασα και ως τη μέση τα σχόλια, αλλά δεν έχω χρόνο να διαβάσω τα υπόλοιπα. Με εκνευρίζουν λίγο οι σχολιαστές. Εκτός κι αν σε ξέρουν προσωπικά και ξέρουν σε τι αναφέρεσαι, το παρακάνουν με τον έρωτα και τη στεναχώρια σου και την ευτυχία. Καλά κάνεις και ψάχνεις το νόημα της ζωής, το νόημα της ευτυχίας είναι κουτή αναζήτηση. Ούτε εγώ το έχω βρει. Βρίσκω σαν κι εσένα άλλο νόημα τη φορά, μικρούς μικρούς σκοπούς που κάνουν μια ζωή. Αν και στον έρωτα βρίσκω νόημα, να σου πω την αλήθεια μου. Απλά όχι σε όλες τις μορφές του. Και σε καμία περίπτωση δε συνδυάζω τον έρωτα με το γάμο κλπ κλπ. Μεγάλη συζήτηση, θα μπορούσαμε να την κάνουμε ώρες..!
Λένε διάφορα… Άλλοι ήξεραν, άλλοι δεν ήξεραν, το post είναι παλιό αλλά είναι γραμμένο εν ψυχρώ. Σκηνή από το Hurt Locker που μου παρέθεσε ένας σχολιαστής πριν από μερικές εβδομάδες:
“[..]Ο πρωταγωνιστής πάει στο παιδί του (μωρό) και του κουνάει ένα απο τα παιχνιδια του. Το μωρό χαίρεται και του λέει ο πατέρας του: “Κάποτε δε θα βρίσκεις κανένα νόημα σε πράγματα όπως αυτό”
Νομίζω πως τα λέει όλα. Δε νομίζω πάντως πως υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα, δηλαδή ποτέ δεν έβρισκα νόημα σε στημένα παιχνίδια με προαποφασισμένο αποτέλεσμα. Η ζωή είναι ένα μονοπάτι προς το θάνατο από το οποίο δε μπορείς να ξεστρατίσεις. Αν μπορέσεις με κάποιο τρόπο να νιώσεις ότι επιβραδύνεις τόσο που ζεις τη στιγμή μπορεί να αγγίξεις το νόημα· ώσπου να περάσει αυτή η στιγμή.
Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτό που είπες μου θύμισε Ελύτη, τους εξής στίχους: “Η επί γης ευτυχία είναι μια στιγμούλα κι η στιγμούλα αυτή ένα σκαλοπάτι για να περάσεις από την άλλη μεριά, τη μεριά του θανάτου…”. Κάπως έτσι ήταν αν θυμάμαι καλά, κάπου το’ χω ξαναγράψει αυτό νομίζω.
Επαναλαμβάνομαι :p