Έφυγα την Μ. Παρασκευή και γύρισα σήμερα, όπου αντί για 1.30 ώρα έκανα 2.30, όχι μεγάλη καθυστέρηση, αν σκεφτείς τι τράβηξαν άλλοι, αλλά και πάλι η κίνηση αδερφέ μου δεν αντέχεται με τίποτα και πόσο μάλλον στην Εθνική. Το καλό είναι ότι ήμασταν 3 άτομα και κάπως αντέξαμε τη φάση. Σε κάποια στιγμή γυρίζω το κεφάλι μου στο πλάι και βλέπω έναν τύπο με ανοιχτό στόμα σαν τον Nicholson στον λυκάνθρωπο ένα πράμα, αλλά ο τύπος απλώς χασμουριόταν. Μοναδική στιγμή, έπρεπε να το δεις για να το νιώσεις.
Πήγα λοιπόν στο χωριό μου, όπου ναι μεν είχε κόσμο, αλλά όχι νέο κόσμο. Ήμασταν 3 κι ο κούκος. Δε με χάλασε, να σου πω την αλήθεια. Ήταν ίσως το πιο ήρεμο Πάσχα μου τα τελευταία χρόνια, από πολλές απόψεις. Παρ’ όλα αυτά δε θέλω να γυρίσω ακόμα στις εργασίες και τα τρεξίματα. Θέλω δε θέλω όμως, έχω να παραδώσω εργασία την άλλη Παρασκευή κι ακόμα δεν έχω αρχίσει να τη γράφω. Ακόμα κι εμένα με εγκαταλείπει η nerdiα μου ώρες ώρες, ναι, ναι, το παραδέχομαι!
Καμιά φορά πιστεύω ότι πίσω από όλο τον παροξυσμό μου κρύβεται ένα αρκετά βαρεμένο άτομο που αν το αφήσεις θα σαπίσει. Από την άλλη πάντα όταν σαπίζω με πιάνουν νεύρα, κατάθλιψη και άγχος θανάτου, οπότε ίσως να μην ισχύει αυτό που είπα. Είμαι πάντως ένα άτομο που του αρέσει τα πράγματα να να τα κάνει αργά. Να μη βιάζομαι. Να απολαμβάνω χαλαρή. Ξέρεις, αυτό έχει ως αποτέλεσμα πάντα να τρέχω να φτάσω, να προφτάσω κλπ και συχνά πυκνά να χάνω την ουσία και τη χαρά της διαδρομής.
Όσον αφορά το Πάσχα μου τώρα, θέλω να πω ότι στη Λιβαδειά πάντως γινόταν ο κακός χαμός και τα μαγαζιά ήταν γεμάτα μέρα-νύχτα. Λεφτά δεν έχει ο ‘Ελληνας, αλλά για τη διασκέδαση (αν το λες αυτό έτσι) θα έβρει. Κι όλο λένε φέτος δε θα έχει κόσμο κι όλο χαμός γίνεται.
Συνειδητοποίησα επίσης ότι είμαι ίντερνετ μάνιακ κι ότι το αγαπώ και το θεωρώ καταπληκτική ανακάλυψη! Επίσης μου έλειψαν 3 άτομα too much, εκ των οποίων το ένα είναι ο Ray (ναι, αυτός ο τύπος που μαζί αρχίσαμε το blog και στην πορεία μας άφησε μόνους κι έφυγε γιατί κάποιος πρέπει να μας ζήσει μάνα και παιδί, καταλαβαίνεις) το δεύτερο η Ε. και τρίτο το lydi. Καλή φάση να σου λείπει κάποιος, ή καλύτερα να έχεις άτομα τα οποία αξίζει να σου λείπουν στην τελική. Ουφ, μην το πιάσω αυτό, αυτά από μένα, ελπίζω να περάσατε όλοι καλά και να φάγατε πολύ ωραία και τα λοιπά και τα λοιπά. Και να μην κολλήσατε 3 μέρες στην κίνηση. Εγώ πάντως για να το ξεπεράσω πέρασα από τη Δωδώνη γυρνώντας και πήρα ένα κιλό παγωτό, το οποίο πάω ευθύς αμέσως να τιμήσω!
Nighty night!
Welcome back! Εδώ στο κλεινόν άστυ τα πράγματα κύλησαν “ήρεμα”. Ούτε εγώ αντέχω την αδράνεια όμως οπότε η πασχαλιάτικη νηνεμία με σκότωσε και φέτος.
In other news, όλες οι καφετέριες/μπαρ είναι γεμάτες 24/7.
aw babes! missed ya too
δεν ήταν κι άσχημα πάντως ε; χαίρομαι που πέρασες καλά, οι μέρες του Πάσχα είναι κατεξοχήν βουκολικό stuff
αλλα περισσότερο χαίρομαι που γύρισες, όσο έχεις χρόνο κανόνισε, ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΣΩΣΕ ΚΑΙ ΜΗ ΛΥΠΗΘΕΙΣ
ahahahaha inside jokes are the best :p:p θα τα πούμε συντόμως ma belle xxx
Σε ζηλεύω που κατάφερες και έφυγες έστω και για τρεις μέρες,όπως επίσης ζηλεύω που κινήσε σε χαλαρούς ρυθμούς εγώ είμαι ο νέος “Βέγγος” χωρίς τη φήμη του δυστυχώς.
Αχ… join the club!!! Πάντως να κάνεις διαλείμματα, εγώ κάνω επίτηδες για να αντέξω μετά πάλι!