Έχω ξεχάσει πώς να γράφω στο blog μου το ίδιο. Αυτό δε μ’ αρέσει.
Σήμερα πήρα καινούριο αυτοκίνητο. Αυτό μ’ αρέσει και με φοβίζει συνάμα.
Έχω χάσει την επαφή με μένα, την αποφεύγω ή τι τέλος πάντων; Βαριέμαι να γράφω, θέλω συνέχεια να μιλάω.
Είμαι σε μία φάση προβληματισμού, αναζήτησης, μπερδέματος και όπως πάντα, αλλά κυρίως τώρα
ΜΕ ΤΣΑΝΤΙΖΕΙ Ο ΓΑΜΗΜΕΝΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ.
Περνάει μπαμ μπαμ και δεν προλαβαίνω. Είναι αδύνατο να προλάβω. Θέλω να μη θέλω να προλάβω. Θέλω να αποδεχτώ τη ρευστότητα των πάντων και να πάω σε ένα γαλλικό υπόγειο να πίνω ουίσκι και να καπνίζω gauloises. Ή έστω να πίνω καφέ (γιατί εδώ που τα λέμε μισώ το ουίσκι) και να τρώω σοκολάτες (γιατί βασικά έκοψα και το κάπνισμα).
Δε θέλω άγχος. Τελικά είναι αλήθεια, όσα λιγότερα έχεις, τόσο λιγότερο το άγχος. Εκτός αν είσαι πια σοφός και ξέρεις να διαχειριστείς την σημαντικότητα ή μη των πάντων.
Θέλω ο κόσμος να σταματήσει να μπαίνει στο blog μου επειδή μια φορά έγραψα κάτι για τα μοντέλα. Δεν ξέρω πώς να γίνεις μοντέλο κι αν ήξερα δε θα στο λεγα γιατί θα μουν πολύ απασχολημένη να ψωνίζομαι.
Ετικέτες:παράπονα και άλλα

Τι αμάξι πήρες;;
Ούτε κι εγώ προλαβαίνω αλλά ακούω αυτό http://www.youtube.com/watch?v=oQprNJL8aVI και νιώθω καλύτερα! Hope it helps.
Last but not least, θα ήθελα να μου αρέσει το ουίσκι αλλά δεν πίνεται με τίποτα…
Αν και δε μου αρέσουν οι Locomondo, σε ευχαριστώ για την αφιέρωση και τη συμπαράσταση που μου κάνεις τόσο καιρό!!
Σε συμπαθώ πιο πολύ τώρα που έμαθα ότι δεν πίνεις ουίσκι
Α, ναι, πήρα το Suzuki το Vitara, είμαι γενικώς λάτρης των τζιπ!
blame it on a black star
με γεια το όχημα, περιμένω βόλτα ανοιξιάτικη με λεμονάδα και παγωτό. Και γαλλικα υπόγεια με ουίσκι, for what it’s worth.
hang on in there babes
τι ωραίο τραγούδι, πόσο αγαπώ Radiohead
Θα σε πάω βόλτα, εννοείται και θα φάμε τόσο πολύ παγωτό
χεχε υπομονή μόνο να τελειώσει λίγο το δε βγαίνω από το σπίτι μου phase. Πόσο θέλω να πάμε βόλτα αντί να γράφω εργασίες για τον Piaget και τον Freud… μπλιάχ