Thnx Λυδία για την πρόσκληση! Νομίζω ότι αυτά που θα πω έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον για την ανθρωπότητα :-p Ray, αν θες το κάνεις, και καλώ επίσης όλους τους μυστικούς μου αναγνώστες :-ppp
1. Από τα 15 μου ήθελα να κάνω τρύπα στη μύτη, αλλά συνεχώς το ανέβαλλα, μία γιατί οι γονείς μου θα υπερστεναχωριόντουσαν (δεν είναι φαν του πιρσινγκ), μία γιατί φοβόμουν μην πονέσω και τελικά την έκανα στα 22. Δηλαδή κάπου μέσα στον Οκτώβριο που μας πέρασε. Από τότε μου έχει ήδη κλείσει 2 φορές και την έχω ξανανοίξει και πρόσφατα ένας γιατρός μου είπε ότι έχει μία μόλυνση η οποία μάλλον δε θα φύγει και καλύτερα να βγάλω το σκουλαρίκι. Ακόμα δεν έχω φορέσει λοιπόν το κρικάκι που τόσο ήθελα και μάλλον δεν θα το φορέσω ποτέ. Παρόλα αυτά ακόμα δεν έχω βγάλει το σκουλαρίκι γιατί θέλω να ελπίζω.
2. Στο γυμνάσιο είχα μαλλί ως τον κώλο, ωσάν κουβέρτα, μέχρι που τα έκοψα όσο πιο κοντά γινόταν στη δευτέρα λυκείου. Από τότε μέχρι πριν λίγο καιρό ήμουν φανατική των περίεργων χρωμάτων και κουρεμάτων, αλλά ξαφνικά σοβάρεψα, τα έβαψα μαύρα, σκούρο καστανό για την ακρίβεια και τα μακραίνω. Οι γονείς μου ανακουφίστηκαν, το ίδιο και το boyfriend, που προτιμάει το μακρύ μαλλί (να’ χεις κάτι να χαϊδεύεις και ενίοτε να τραβάς ρε αδερφέ), εμένα όμως συχνά μου λείπουν εκείνες οι περίεργες συλλήψεις και τα διάφορα άνισα μήκη. Τώρα όμως μπορώ να τα πιάνω, πράγμα που είχα να κάνω χρόνια κι εξού δεν είχα κοκαλάκια.
3. Κάποτε ήμουν φανατική αντικαπνίστρια και τώρα είμαι φανατική καπνίστρια, σε σημείο που όταν αρρωσταίνω βασικός μου εκνευρισμός είναι ότι δεν θα μπορώ να καπνίσω. Παρόλο που δεν καπνίζω άπειρα, πρωί με καφέ χωρίς τσιγάρο είναι μια πίκρα που δεν την αντέχω. Κάπου εκεί άρχισα να καταλαβαίνω ότι είμαι εξαρτημένη κι ότι είναι δύσκολο να κόψεις τα ναρκωτικά.
4. Με εκνευρίζουν αφάνταστα οι άνθρωποι που ρουφάνε δυνατά και με πάθος τον καφέ τους, καθώς και εκείνοι που τρώνε και ακούγεται πλάτσα πλούτσα. Σε τέτοιες σκηνές φαντασιώνομαι ότι τους σκάω τον καφέ στο κεφάλι ή το πιάτο, αντίστοιχα.
5. Δεν έχω πει σε κανένα γνωστό μου ότι έχω αυτό το blog (εκτός από τον Ray, που μαζί το φτιάξαμε) γιατί θέλω να γράφω ό,τι μου κατέβει χωρίς να σκέφτομαι τους άλλους και χωρίς να ντρέπομαι (ναι, είμαι ντροπαλή). Μόλις θυμήθηκα ότι το έχω πει σε μία από τις κολλητές μου, αλλά δεν έχει διαβάσει ποτέ τι γράφω και μάλλον ούτε πρόκειται, αλλά με τη συγκεκριμένη δεν έχω πρόβλημα -ούτε θα αποκτήσω πιστεύω.
6. Μισώ να δανείζω πράγματα γιατί φοβάμαι την τύχη τους σε ξένα χέρια. Για τον ίδιο λόγο κι εγώ σπάνια δανείζομαι κάτι.
7. Κάθε φορά που είμαι σε αμάξι και δεν είμαι ο οδηγός, φοβάμαι ότι θα τρακάρουμε κλπ, γιατί μόνο εγώ είμαι οδηγάρα και μόνο τον εαυτό μου εμπιστεύομαι (όχι, δεν έχω πρόβλημα με τον έλεγχο, μην το ξαναπείς). Μόνο στον Ray δέχομαι να είμαι συνοδηγός γιατί μου έχει αποδείξει ότι όντως ξέρει να οδηγεί. Ναι, έχω και φόβο θανάτου, αλλά αυτό κάνει μπαμ νομίζω και θα το μάθαινες κάποια στιγμή, αν δεν το ξέρεις ήδη.
8. Λατρεύω τους φιόγκους καθώς και τις στέκες με φιόγκους.
9. Έχω άπειρες γόβες, αλλά δεν τις φοράω ποτέ γιατί ποτέ δε βρίσκω ότι ταιριάζουν στην περίσταση κι όταν ταιριάζουν βαριέμαι να πονέσω.
10. Έχω ψηφιστεί από το περιοδικό people ως η πιο ωραία γυναίκα στον κόσμο, αλλά δεν το έλεγα γιατί θα καταλάβαινες ποια είμαι χαχαχχαχα. Εχμ, τι άλλο να πω, α, ναι, μισώ την ηλιοθεραπεία και την εμμονή με το μαύρισμα, μισώ να είμαι σε παραλία πάνω από 2 ώρες και μισώ τις ρακέτες και τα μπαλάκια που μου ρίχνουν οι αθλητές της παραλίας στο κεφάλι. Και τα παιδάκια που τσιρίζουν και τις μαμάδες που τα γράφουν.
