Όλα είναι μια ιδέα λένε κάποιοι.
Κι ο θάνατος μαμά; Είναι μια πραγματικότητα, δεν είναι;
Είναι, αλλά όταν λέω μια ιδέα δεν εννοώ ότι είναι στο κεφάλι σου. Είναι μια πραγματικότητα και μάλιστα αναπόφευκτη. Υπάρχουν όμως τρόποι να μη σε απασχολεί.
Δε με νοιάζει μαμά. Με νοιάζει να μην πεθάνω. Με νοιάζει να μην πεθάνεις εσύ κι ο μπαμπάς. Με νοιάζει να μην πεθάνει η γάτα μου. Αλήθεια, τα ζώα πεθαίνουν μαμά;
Πεθαίνουν αγάπη μου, η αλήθεια είναι ότι κάθε ζωντανός οργανισμός περνάει μετά στην απέναντι όχθη. Όλοι πεθαίνουν, πρέπει να εξοικειωθούμε με αυτή την ιδέα όσο μεγαλώνουμε, αλλά εσύ είσαι τόσο μικρή! Τι σ΄έχει πιάσει τώρα και τα σκέφτεσαι αυτά;
Πρέπει να συνηθίσω μαμά! Πρέπει να σκεφτώ τι θα κάνω πριν πεθάνω και τι θα κάνω αν πεθάνεις εσυ και τι θα κάνω..
Όχι, όχι μικρή μου, δεν μπορείς να τα προγραμματίσεις όλα, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να τρελάνεις το μυαλουδάκι σου.
Μα γιατί; Αφού θα τα ξέρω όλα και τίποτα δε θα με βρει απροετοίμαστη!
Θα σε βρει μωρό μου, θα σε βρει η ζωή. Η ζωή πάντα σε βρίσκει απροετοίμαστο όσες προσπάθειες κι αν κάνεις. Αυτό είναι ταυτόχρονα ευχή και κατάρα. Εξαρτάται πώς βλέπεις το ποτήρι, εξαρτάται σε ποια μεριά του πλανήτη είσαι, εξαρτάται πώς βλέπεις το ποτήρι.
Είναι θέμα όρασης δηλαδή μαμά;
Θα μπορούσες να το πεις κι έτσι…

Dying is a very dull, dreary affair. And my advice to you is to have nothing whatever to do with it.
W. Somerset Maugham